Rosa Martínez Vilas

Soa unha música por entre as moléculas do ar
Espállase por entre as paredes
E sobrevoa os edificios
pintados de noite
Os ruídos de coches, de xentes
Silencia a natureza que xa nin pode respirar
E soa unha música que traspasa
o centro da terra
e vive por entre os recunchos
Do universo... que trae sabor a vexetación

rosanegra