terça-feira, maio 04, 2010

Agra

I

Caio sobre a nube de algodón

nunha pradería

dun e doutro raigrass

alimentados polas bondades infinitas

dun millón de pérolas de cores


como nas noites de sábado

que suscitan a recusa unánime

dos que quixeramos crer

que hai luz ao final do silo



II

Cando teñas que dar unha indicación

fala sempre do cruce da Pereira


aló conflúen todas as direccións

e morre o millo

na sementeira directa dun día de choiva


Alberte Momán



2 comentários:

Fabián disse...

Gustoume moito. ;)

ANA PAULA disse...

Muito conciso, harmonioso e muito bonito. Parabéns pelo belo projecto que aqui têm....Muito gostaria de ser galega.
Beijos e Felicidades para todos(as)