Un poema de Minus Bálido

Miro para aquel lugar onde nos coñecimos
Non onde nos vimos por primeira vez
Senón onde nos coñecimos grandemente
Mirámonos vimos e fuximos
Ao “sanatorio”, á “universidade”, a outra cidade…
Non pode ser que a xente non sexa como queremos!
Como se atreve este, que fai da vida
Que morro lle bota, nunca vén por aquí
Penso antes de pensar, coido que
Quizais, non, sei, non sei
Pasa de todo, que cabrón,
Eu si que, eu si que, eusique…
O mundo propio sempre o millor
Xogar con cartos
Xogar con cartas
Xogar con liñas
Xogar con curvas
Xogar nun bar
Xogar no teu fixo posto
Xogar ás coherencias
E aos abecedarios
Crendo que coñecemos
Ao que coñecimos e non!
Pre-pensar, intuir,
Este vai desto, aquel doutro
E ti de que vas rapaz?
Ou xa non tanto
Como se atreve este? Que se cré?
O mundo propio sempre o millor
Dos mundos posibles para ún
Non és coma min
Vendido
Recauchutado
Drogadicto
Enconado
Perdido
Envexado
Envexando…
.
.............. Cuspímonos as nosas miserias
.............. Na intimidade moito máis.
.............. Quen lembra?
.............. O que xa non é?
.............. Creste millor a alguén?
.............. Queres algo de min?

........ - Minus Bálido -

rosanegra

O líquido elemento sosténse nunha pilastra de vida

Navegando por entre as moléculas

Respiramos e mollámonos coma peixes...

No museo dos horrores...

.

.

Sadismo e sanguinario ensañamento

in corpus cristi no templo de santa maría

para adoración dos católicos escuros

submisos ao sufrimento perpetuo

................. Sc. Afonso trece

.

Aquela ladaíña semella allea

.......................................................mais é moi nosa
Regresa cara a un coma unha estadea
nas tenebrosas sombras dun ocaso
Coma se entrase unha friaxe inmensa
no corazón dun home, de mans baleiras
...................................................abertas á extrema
na que a memoria fecunda longos interrogantes
e puntos ananos conservan profundos
................................................desarraigos
sinalados na diferencia, perpetuados
na somnámbula caligrafía dos paxaros
.....................................................Ineptos
.....................................................descoidados
Eses que figuran no acto conmemorativo
.........................................................apropiado
Pero cada día ao lecer
hai paseantes nos arrabaldes de melodías tristes
e rumores de fado tronzan en anacos
.....................................a resistencia dos cons
que agonizan nas vellas rúas
da cidade, cara ao vertente
onde as tormentas baten máis forte
Naquela avenida anegada
as amolecidas notas rachan en vinte mil
..........................................................bágoas
Case un océano de excesiva humidade
circunda os contornos dos illós

Perder a vida ás veces, non é tan grave

Cruz Martínez

1º de Maio, día do traballador

...........Fotos das manifestacións que se fixeron en Vigo, aportaverde estivo alí. ( Cruz Martínez e rosanegra)

MÁIS UNIDADE, MÁIS LOITA DA CLASE OBREIRA.
Estamos a converternos en auténticos escravos do capital.

"Namentres, o número de parados segue a engrosar, xa preto dos 2. 5 millóns no estado español. A precariedade e a sinistralidade laboral agrávanse. Continúa e agudízase a loita de clases: dunha banda, os beneficios empresariais, doutra, xornadas de dez e doce horas, traballos en sábados, ritmos esgotadores, saturación das áreas de traballo, alta taxa de accidentabilidade,..." Texto: PCPG

Caracolas mesoamericanas. Caracola tzeltal

a caracola espiral que avanza
en sentido inverso as agullas do reloxio

as cara caracolas tzeltales como os corazons do mar
desde o principio ao fin desde o fin ao principio

nos grabados e pinturas dos pobos mesoamericanos
das bocas saen caracolas que representan a palabra

encantada caracola aquí no medio da selva
a comunidade é chamada a tempo de asamblea

.... bolon ajaw chiapas 3-08
...... - Manolo Pipas -

GRÂNDOLA, VILA MORENA ( JOSÉ AFONSO)

A COPE QUERE AMORDAZAR O GALEGO

O mércores 23, ás 20:00h na rúa Príncipe de Vigo houbo unha concentración por mor das últimas actitudes belixerantes que a nosa lingua vén de sufrir por parte de Radio Popular, S.A. ( propietaria da Cadena Cope, a emisora retrógrada da Conferencia Episcopal).

"A Cope quere amordazar a nosa lingua. Non llo imos permitir"

Con este acto quíxose manifestar un claro rexeitamento contra a política de agresión ao galego practicada por este grupo mediático.

Esta manifestación fíxose nas sete cidades galegas: Santiago, A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo.

rosanegra e Cruz Martínez

GOLFO

Algún desalmad@ secuestrou a Golfo. Se alguén coñece o seu paradoiro chame aos seguintes teléfonos: 986 127 777, 670 500 555.
Volve pronto ao fogar, agardámoste!!!.

NOVE MINUTOS...(EUXA CENTRO XERONTOLÓXICO)

A onde van os nosos vellos? Onde?...
Fican amoreados entre paredes de materialismo. 2000 euros por cabeza.
O director apura, quere efectividade e explota o persoal ao máximo... aquí, aló, acolá...en nove minutos aseados, vestidos e peiteados... o tempo é moi importante, nove minutos atordan os oídos.
Un aloumiño, unhas palabras de agarimo non son posíbeis. A humanidade pérdese polo camiño.
NOVE MINUTOS!! as subordinadas queiman as mans nas tarefas diarias. A dirección quere máis cartos.

+ é = a - ( menos empregadas)

NOVE MINUTOS...

Queremos denunciar a explotación que recibe o persoal dos Centros Xeriátricos. Que é escravizado por un salario base e obrigado a traballar en condicións de estrés. Todo isto repercute nunha carencia de tempo que converte o traballador nun autómata.

Directiv@s pensen máis na calidade de vida dos nosos avós e menos nos cartos que meten no peto.

rosanegra e Cruz Martínez

BERROGÜETTO "Entropialxia"

I Xuntanza de Blogueiros da Galiza

.

Información:

http://blog-xuntanza.blogspot.com/

.

Anceios de laicidade

Hai moito tempo que foi crucificado

Xesús Cristo alias "o teso".

Arestora tocoume a min colgalo,

velaí colga-fácil na cor do ceo.

Cousas... da vella. Que crus!

.................. Suc. Afonso trece

Partes de ti

Non é tan só soidade

é unha parte de ti

aloumiñada polo tempo...

rosanegra

POLO DEREITO A VIVIRMOS EN GALEGO

Manifestación para o día 18 de maio.
Toda a información neste vídeo.


http://youtube.com/watch?v=fxZYdUWhMPg


A PORTA VERDE DO SÉTIMO ANDAR
TAMÉN LOITA POLA REALIDADE DUNHA GALIZA EN GALEGO.

SECUENCIAS

Cruz Martínez

Monumento ao holocausto en Berlín/ Peter Eisenman

L.Viñas

Da porta verde dun 7º andar...

na auga gardo
canto compartimos
coas mans no propio corpo
e nos beizos
unha palabra de protesta
na auga hai máis que o cheiro
dos nosos sexos
mitigado pola fragancia
dun xel de ducha
nela fixemos unha
revolución
lavándonos de espantos

Alberte Momán

Polbo á feira

Muller do luar sinistro

prolifero quenturas

inquedo, cando te vexo

pois lanzas olladas pirómanas

cando me fitas tan preto.

Muller que me bicas a ialma

cando me bicas, invocas desenfreno

cos teus beizos de fogo,

e ofrécesme un ceo de altura

co teu luar pequecho no peito.

Muller que galoupas acompasado

dacabalo do meu puro nervio

e medras oblicua, tersa

muller miúda e sen lindes

percutes entre os meus brazos

inmensa ...... espida

na procura do sétimo ceo

onde me levas con tremores de vertixe.

Peitete-cereixa ollando firme

darriba-abaixo, dabaixo-arriba.

Feitizo do luar que palpita

na esquerda do peito novo e feble,

arde na neve o luar-no-leite

atrapado polo meu bico épico

fundido, pulverizado, fervente

no xenuino luar do teu peito.

Móveste na miña cazola de cobre

picante e salgada, Barbantesa,

coma o polbo á feira.

.

Alfonso Láuzara

Na porta verde dun 7º andar...

Nunca se sabe!

Luís Viñas

- NUNCA SE SABE -

Non quixera coma fado sorprenderte
no intre da nostalxia da idade
porque iso non vai na sintonía
da túa fresca mocidade.
..... Propoño
ficar na serenidade nocturna de lus e pedra
que ofrece un bo rincón no lugar entrañábel de A Guía.
Ficar alí coma dúas figuras de pedra
nese xogo de luces e sombras
porque en lugares coma este,
o tempo pasa lentamente, e mesmo semella deterse.
.
Acaso teño ollos de pedra, acaso
respiro na santa compaña dunha fermosa
estatua de muller ben xeitosa.
Vexo nos teus ollos a doce mirada escura da noite estrelecida.
A noite é xove. Quero desfrutar do momento e gosto
dese estraño sabor do silencio nos teus beizos.
Quero chimpar un bico á ría
mais un orballo de verbas vai tecendo a noite que nos quenta./ ¿Maxinacións? ...... Nunca se sabe.

......................... Alfonso Láuzara