De esquerda a dereita:
Miguel Ángel, Alba Méndez, Alberte Momán, Ramiro Vidal, Pilar Mera e Xurxo Fernández
sábado, junho 11, 2011
terça-feira, junho 07, 2011
Un poema de Fabián Barreiro...
.
Adicado a Lois Pereiro, esa alma que viviu rápido e morreu mozo
.
.
Quedou a cociña desfeita
e tamén o comedor, e o cuarto de pasar o ferro
Tal é magnitude do silenzo
que agora non son quen de recollelo todo
Fixeras tremolar as potas
luxaches o meu garfo de
Mickey Mouse, o meu preferido,
aquel que tanto odiabas
Non te decatas de que todo é merda,
(na cociña)?
Venceu a hipersensibilidade adquirida, letra capital
do detallado relatorio de excusas que mais ben
outros lle dirían
picor
no cú
(na cociña)?
Quero voltar a antes da cociña,
do (censored) daquel (censored) tan censurado pola túa puta nai,
e así poder xogar as cociñiñas, mantendo a inxenua esperanza
de non ter que incluírte na historia
outra vez
Quedou a cociña desfeita. E agora non son quen de recollelo todo.
.
.
sábado, junho 04, 2011
ANA CIBEIRA - PINTALABIOS -
Asinará exemplares do libriño o 11 de xuño na feira do libro de Madrid, na caseta da Asociación Galega de Editores a nº 86.
Enlace ao artigo sobre Ana Cibeira que lle dedicou Vicente Araguas:
http://anacibeira.blogspot.com/2011/06/pintalabios-en-nordesia.html
quinta-feira, junho 02, 2011
quarta-feira, junho 01, 2011
segunda-feira, maio 23, 2011
terça-feira, maio 17, 2011
poeta de culto
eu morrerei novo
como manuel antonio
eu nunca escribirei en castelán
home e poeta fronteirizo
ese cruce de camiños que son vias
ese tren de monforte cara madrid
que lle abriu tantas portas
esa cidade que en poucos anos
pasou a ser cidade maldita
pereiro poeta profético
con tantos golpes da vida
tanto amor tanta enfermidade
tantas portas que se pecharon
ese tren que non queria coller
ese final da via na morte
lois pereiro
poeta da negra sombra
naufrago de catro a catro
novoneyra pasouche o relevo
a quen llo pasarás ti agora
sen sabelo
poeta de culto din
cecais poeta maldito
meu amigo
Manolo Pipas
como manuel antonio
eu nunca escribirei en castelán
home e poeta fronteirizo
ese cruce de camiños que son vias
ese tren de monforte cara madrid
que lle abriu tantas portas
esa cidade que en poucos anos
pasou a ser cidade maldita
pereiro poeta profético
con tantos golpes da vida
tanto amor tanta enfermidade
tantas portas que se pecharon
ese tren que non queria coller
ese final da via na morte
lois pereiro
poeta da negra sombra
naufrago de catro a catro
novoneyra pasouche o relevo
a quen llo pasarás ti agora
sen sabelo
poeta de culto din
cecais poeta maldito
meu amigo
Manolo Pipas
a chiapas de pereiro
(Amor e sangue en Chiapas)
Ando á procura dunha ollada súa
que me confirme afé que teño nela
e avanzo a cegas coa maior firmeza
noutra rebelión xusta que interna
nunha urxente esixencia de certezas
para este corazón revelde e zapatista
obrigado a loitra polo evidente
cunha serea furia
antiga e sabia
Desde o amor que resiste ó que reprime
con ella por compaña como antes
ou eu só ben armado de nostalxias
deixareime invadir de sangue maia
para que retorne á sua propia terra
ou consiga vivir outras mil vidas
en loita contra o mundo
se é preciso
crebándolle o pescozo
e desviando
á historia do seu curso
xunto coas mesmas víctimas
de sempre
lois pereiro
poema do seu libro
poesía última de amor
e enfermidade
Ando á procura dunha ollada súa
que me confirme afé que teño nela
e avanzo a cegas coa maior firmeza
noutra rebelión xusta que interna
nunha urxente esixencia de certezas
para este corazón revelde e zapatista
obrigado a loitra polo evidente
cunha serea furia
antiga e sabia
Desde o amor que resiste ó que reprime
con ella por compaña como antes
ou eu só ben armado de nostalxias
deixareime invadir de sangue maia
para que retorne á sua propia terra
ou consiga vivir outras mil vidas
en loita contra o mundo
se é preciso
crebándolle o pescozo
e desviando
á historia do seu curso
xunto coas mesmas víctimas
de sempre
lois pereiro
poema do seu libro
poesía última de amor
e enfermidade
segunda-feira, maio 16, 2011
Revisando os danos
A man dereita á dereita do corpo,
a man esquerda á esquerda.
En plenas facultades,
teño a cabeza no centro do mundo
e voulle cambiando os argumentos
aos meus soños escasos e prudentes.
Lois Pereiro, Poesía última de amor e enfermidade
Achega do compañeiro Xurxo Fernández Martins
a man esquerda á esquerda.
En plenas facultades,
teño a cabeza no centro do mundo
e voulle cambiando os argumentos
aos meus soños escasos e prudentes.
Lois Pereiro, Poesía última de amor e enfermidade
Achega do compañeiro Xurxo Fernández Martins
domingo, maio 15, 2011
sábado, maio 14, 2011
quarta-feira, maio 11, 2011
ORGANIZA ATENEO FERROLÁN. (Grazas ao aopio do Concello de Ferrol). ACTO PÚBLICO
Lugar: Cantón de Molins – (Praza da Constitución) Ferrol ás 20 h. como en toda Galiza.
Loneta decorativa Lois Pereiro no palco do Cantón de Molíns.
Letras Colgadas en Globos que simbolice o Manifesto de Lois Pereiro e que botaremos ao VENTO.
Acompañan o Grupo Tradicional “Airiños do Campito”
Lectura Manifesto (extracto) – Ateneo – Eliseo Zaera (Presidente deste Ateneo Ferrolán)
Reparto Manifesto de Lois Pereiro ao público asistente na rúa.
Lectura de Poemas nos acompañarán:
Fuco Buxan, Comite Cidadán Emerxencia, Eduardo Hermida (Centro Cultural A Estrela de Canido), A Mesa Pola Normalización Lingüística da Comarca.
Ante a convocatoria aberta da seita loisista, co apoio da Asociación de Escritores en Lingua Galega, o Pen Clube de Galicia e a Asociación Galega de Editores, chama a organizar un novo vendaval, que percorra todo o mundo, o día 12 de maio ás 8 da tarde.
O ATENEO FERROLÁN chama a participación dos colectivos, asociacións e persoas individuais que queiran colaborar desta homenaxe pública que faremos a LOIS PEREIRO: Lectura Manifesto, Mural con artistas locais, música, teatro, danza, lectura poética, .... Dende o Ateneo Ferrolán tentamos involucrar a zona de Ferrol desta homenaxe pública a LOIS PEREIRO.
Como remataba Lois a súa Modesta proposición:
“quen teña tempo, enerxía, e desexe facer algo, que vaia propoñendo algo... (por exemplo)”.
Confirma o teu interese en participar con nós:
secretaria@ateneoferrolan.org ou no telefono 981.357.970
A Xunta Directiva do Ateneo Ferrolán
quinta-feira, maio 05, 2011
sábado, abril 23, 2011
Colectivo SACOU e A Porta Verde: encontro poético en Noia!
.
Por xenerosidade do amigo Manuel L. Rodrigues e o Colectivo SACOU...
Por xenerosidade do amigo Manuel L. Rodrigues e o Colectivo SACOU...
.
Xa están dispoñíbeis os videos do acto "Cartafol do serán 2011"; un nome que homenaxea a aqueles outros recitais que o Colectivo Sacou realizaba semanalmente na Casa da Cultura Avilés de Taramancos de Noia (Cartafol do serán)
Xa están dispoñíbeis os videos do acto "Cartafol do serán 2011"; un nome que homenaxea a aqueles outros recitais que o Colectivo Sacou realizaba semanalmente na Casa da Cultura Avilés de Taramancos de Noia (Cartafol do serán)
.
Nesta ocasión; Sacou e A Porta Verde do Sétimo Andar uníronse o pasado 1º de abril nunha fermosa velada... que rematou con tapas e viños na Praza do Tapal. Compre agradecer a Luís de Vicente, a paciencia e o pulso... suxeitando a cámara durante todo o recital, para que, os que estabamos na mesa... pudesemos facernos vivos na rede. Agardamos que disfrutedes do evento!
Para ver os vídeos, clicade nesta ligazón:
.
.
sábado, abril 16, 2011
NOS TEUS OLLOS
Eu quero ficar morando nos teus ollos,
faíscas que me prenden en fite
cunha aperta de lume fume arrepiado.
Consumirme axiña, de vagar.
Pronta para acender a túa xanela
de lapas mornas, copo a copo,
que me fan abanear.
Ao son do seu asubío
berros mainos, esvaídos,
van saíndo sen marchar.
Eu quero ficar morando nos teus ollos.
Brazos longos, apretados.
Verbas quedas, silandeiras,
que súan risos suspirantes
suspendidos na sorpresa
do que sabe amar a presa.
Do que apresa, sabe e beixa.
Linguas co mesmo falar.
Eu quero morar nos teus ollos
mollados nos teus recunchos.
De viño, de auga, de mar.
E ollármonos cada segundo
chegando ao fondo do mundo,
piratas alén do alento.
Grolo a grolo.
Man a man.
Eu só quero mirar os teus ollos
e con eles,
contigo,
ficar.
Pili (Grupo Bilbao)
faíscas que me prenden en fite
cunha aperta de lume fume arrepiado.
Consumirme axiña, de vagar.
Pronta para acender a túa xanela
de lapas mornas, copo a copo,
que me fan abanear.
Ao son do seu asubío
berros mainos, esvaídos,
van saíndo sen marchar.
Eu quero ficar morando nos teus ollos.
Brazos longos, apretados.
Verbas quedas, silandeiras,
que súan risos suspirantes
suspendidos na sorpresa
do que sabe amar a presa.
Do que apresa, sabe e beixa.
Linguas co mesmo falar.
Eu quero morar nos teus ollos
mollados nos teus recunchos.
De viño, de auga, de mar.
E ollármonos cada segundo
chegando ao fondo do mundo,
piratas alén do alento.
Grolo a grolo.
Man a man.
Eu só quero mirar os teus ollos
e con eles,
contigo,
ficar.
Pili (Grupo Bilbao)
segunda-feira, abril 11, 2011
CANTOS VERDES DE MAR
Camiños de algas
en néboas habitadas
de soños, vestidas
de roupa de mar.
Paso por elas
pisando firmeza
por non esvarar
no verde dos cons.
Non quero durmir
contigo, saudade.
Hoxe non.
As nubes fuxiron
en gotas de choiva.
Orballo salgado
que as faces lavou.
Limpo e vermello,
sentindo o rubor
que proe
que cura
que doe.
que empeza a curar...
o meu rostro amosa
feridas recentes.
O enfado voou
a ritmo de fado.
Estiven rota e
cantaba mellor.
Asomeime ás rocas
sen querer voar,
por tocar a espuma
revolta do mar.
E coas mans molladas
saltei para atrás.
E fuxín da febre.
E deixei de cantar.
E agora estou aquí.
Sen medo a empezar
novas feridas
que están por chegar.
Alén das néboas
comeza a canción.
Coas algas soñando.
Máis viva.
Máis forte.
Mellor.
Pili (Grupo Bilbao)
en néboas habitadas
de soños, vestidas
de roupa de mar.
Paso por elas
pisando firmeza
por non esvarar
no verde dos cons.
Non quero durmir
contigo, saudade.
Hoxe non.
As nubes fuxiron
en gotas de choiva.
Orballo salgado
que as faces lavou.
Limpo e vermello,
sentindo o rubor
que proe
que cura
que doe.
que empeza a curar...
o meu rostro amosa
feridas recentes.
O enfado voou
a ritmo de fado.
Estiven rota e
cantaba mellor.
Asomeime ás rocas
sen querer voar,
por tocar a espuma
revolta do mar.
E coas mans molladas
saltei para atrás.
E fuxín da febre.
E deixei de cantar.
E agora estou aquí.
Sen medo a empezar
novas feridas
que están por chegar.
Alén das néboas
comeza a canción.
Coas algas soñando.
Máis viva.
Máis forte.
Mellor.
Pili (Grupo Bilbao)
NOVA VELLA
Son nova
máis non tan inexperta
como para non ver
a escuridade ó lonxe
Son nova
máis non son inconsciente
e atopo nos ollos do vello
un aquel ben coñecido
Marga (Grupo Bilbao)
máis non tan inexperta
como para non ver
a escuridade ó lonxe
Son nova
máis non son inconsciente
e atopo nos ollos do vello
un aquel ben coñecido
Marga (Grupo Bilbao)
terça-feira, abril 05, 2011
A Porta Verde en Madrid... coa compañeira Ana Cibeira!
. 
PRESENTACIÓN-RECITAL en Madrid
de
A Porta Verde do Sétimo Andar
.
Sábado, 9 de Abril ás 20:00 h.
na Librería La Marabunta (C/ Torrecilla del Leal, 32, Lavapiés, Madrid)
. . Alí estaremos pois na libraría La Marabunta, no madrileño barrio de Lavapiés, da man da compañeira Ana Cibeira, para falar do noso espazo colectivo e presentar as últimas publicacións de A Porta Verde: "Sétimo andar, poesía alén" e o poemario "DE CASTRO" que abre a publicación periódica semestral dos Cadernos Q de Vián. O acto completarase cun recital colectivo. E aproveitaremos tamén, como sempre, para compartir experiencias e novas iniciativas con persoas e colectivos do lugar, para non perder o costume! Así que o convite é tamén para todas as persoas que queiran achegarse! A porta está aberta! Será un pracer!
. Ademais, outra das novas importantes é a inminente publicación de Pintalabios, o primeiro libro de poemas de Ana Cibeira, que acollemos con grande entusiasmo! Edita Toxosoutos. Ficade pois atentos e atentas!
Ana Cibeira titula este libro Pintalabios, como unha chamada de atención sobre o que perdeu xa a categoría de excepcional revisando, a un tempo, o seu simbolismo, máis complexo do que podería parecer a primeira vista. Válese así dos tres elementos precisos para realizar o ritual: lapis, pintalabios e algodón - que son tamén as tres partes-materia en que se organiza o volume - e converte ao xesto nun deliberado reclamo sobre a boca, ese vestíbulo do corpo polo que entra o alimento e saen as palabras, o territorio macio onde interactúan en forma de beixo dous seres, o “cálido fogar/ aberto rabuño na carne/ delicada ó sul da face” - como fermosamente escribe a autora - que nos permite o sorriso, se contrae na dor e censura o pranto.
(do limiar de Teresa Seara) ..
sábado, abril 02, 2011
Colectivo Sacou e A Porta Verde. Encontro poético en Noia!
.
O 1º de Abril tivo lugar en Noia un sensacional encontro poético do Colectivo Sacou e A Porta Verde do Sétimo Andar, que celebraron un acto literario conxunto de presentación de ambos proxectos con recital poético e troula posterior. Cartafol do serán foi o título da iniciativa, na que tamén se deron a coñecer as últimas propostas dos dous colectivos.
.
O 1º de Abril tivo lugar en Noia un sensacional encontro poético do Colectivo Sacou e A Porta Verde do Sétimo Andar, que celebraron un acto literario conxunto de presentación de ambos proxectos con recital poético e troula posterior. Cartafol do serán foi o título da iniciativa, na que tamén se deron a coñecer as últimas propostas dos dous colectivos. .
.segunda-feira, março 28, 2011
sexta-feira, março 25, 2011
poetas en radio piratona
o colectivo a porta verde
publica no seu espacio da rede
unha colectanea de imaxes
dun recital na radio livre piratona
poetas ao micro cos seus versos
e coas desventuras do colectivo
dos libros e das presentacions
e imaxes cotiás do encontro
para grabar esas palabras
nas paredes da radio cartaces
de eventos e contraventos
de encontros e desencontros
de asambleas ceas entroidos
e outras mascaradas
os poetas do público setimo andar
falan das suas cousas no baixo
clandestino da radio livre piratona
e un dos compañeiros olla nas paredes
os seus propios fantasmas
Manolo Pipas
publica no seu espacio da rede
unha colectanea de imaxes
dun recital na radio livre piratona
poetas ao micro cos seus versos
e coas desventuras do colectivo
dos libros e das presentacions
e imaxes cotiás do encontro
para grabar esas palabras
nas paredes da radio cartaces
de eventos e contraventos
de encontros e desencontros
de asambleas ceas entroidos
e outras mascaradas
os poetas do público setimo andar
falan das suas cousas no baixo
clandestino da radio livre piratona
e un dos compañeiros olla nas paredes
os seus propios fantasmas
Manolo Pipas
quarta-feira, março 23, 2011
A Porta Verde na Radio PIRATONA!
.Alí estivemos o sábado 19 de marzo nunha marabillosa mañán soleada ás portas da primavera, para falar do colectivo, do suceso "Sétimo andar, poesía alén", dos cadernos Q de Vián con ese "De Castro" que xa está na rúa, das nosas actividades e recitais... e de todo un pouco!
Radio PIRATONA (106.0 FM Vigo)
segunda-feira, março 21, 2011
quarta-feira, março 16, 2011
quinta-feira, março 10, 2011
segunda-feira, março 07, 2011
"A Música de Orfeu"
.
Conversa com Alexandre Teixeira Mendes, tendo como tema central o poema "A Música de Orfeu" do Livro "Voz do Emerso / Voix de l'Émergé" - Edições Extrapolar
Realização, imagem e montagem: Elisabete Pires Monteiro
.
Conversa com Alexandre Teixeira Mendes, tendo como tema central o poema "A Música de Orfeu" do Livro "Voz do Emerso / Voix de l'Émergé" - Edições Extrapolar
Realização, imagem e montagem: Elisabete Pires Monteiro
.
domingo, março 06, 2011
sábado, março 05, 2011
domingo, fevereiro 27, 2011
de "DE CASTRO" - cadernos Q de Vián
.
–por que as crianzas dos nosos días
descoñecen o significado das aldeas?
–¿lo qué?
.
que pasa se nos quitan a lingua?
que pasa se nos quitan a lingua?
.
renuncia
desleigado
do seu
do ser
da fala
............ da identidade
.
dilúviome de alienación
e segue chovendo
.
demouco sentimentos patrióticos
de bágoas duras
............ non vale o pranto
.
porque había vida
onde hoxe hai asfalto
.
da Habana
............ sentindo o ar
............ da nosa terra
á arquitectura do cemento
e segue chovendo
dos Pinos á devastación
desmemoriada
.
das outas frondes
ao deserto de Castela
e máis
docemente no tempo
.
agora
............ eu
humilde poeta do XXI
tamén teño morriña
das orfas e orfos nos campos de soidade.
.
(DE CASTRO: Alba Méndez e Alberte Momán)
.
–por que as crianzas dos nosos días
descoñecen o significado das aldeas?
–¿lo qué?
.
que pasa se nos quitan a lingua?
que pasa se nos quitan a lingua?
.
renuncia
desleigado
do seu
do ser
da fala
............ da identidade
.
dilúviome de alienación
e segue chovendo
.
demouco sentimentos patrióticos
de bágoas duras
............ non vale o pranto
.
porque había vida
onde hoxe hai asfalto
.
da Habana
............ sentindo o ar
............ da nosa terra
á arquitectura do cemento
e segue chovendo
dos Pinos á devastación
desmemoriada
.
das outas frondes
ao deserto de Castela
e máis
docemente no tempo
.
agora
............ eu
humilde poeta do XXI
tamén teño morriña
das orfas e orfos nos campos de soidade.
.
(DE CASTRO: Alba Méndez e Alberte Momán)
.
domingo, fevereiro 20, 2011
Presentación do Q de Vián "DE CASTRO" e recital rosaliano en Moaña!
.
.
Venres, 4 de Marzo ás 21:00 h.
Biblioteca pública de Quintela -MOAÑA-
Presentación do caderno Q de Vián "DE CASTRO"
de Alberte Momán e Alba Méndez.
Ademais, recital poético rosaliano no que participarán:
Asun Estévez
Lucía Novas
Daniel Costas
Alfonso Láuzara
Miguel A. Alonso
Neves Soutelo
Manolo Pipas
Anxo Ratel
Representando á Asociación de Mulleres de Moaña:
Ana Blanco
Dora
Concha Trigo
Elisa
.
domingo, fevereiro 13, 2011
Subscrever:
Mensagens (Atom)