A vacaloura dos meus soños

E foi, denantes de saber
que as roseiras tiñan espiñas...

A vacaloura dos meus soños
voaba, arredor da luz
que cubría o espazo
dunha ollada de neno.

Ninguén, puido nunca
comprender,como croa a ra
mais supuxen que tantas
lúas, farían amolecer
os miolos intelectuais
de todos os Séculos Escuros.

Non serviu de nada...
as bolboretas seguían teimando
en facer a metamorfose inversa
e ocorreu que tanta
vontade, fixo que nacera
o verme louco do carneiro.

Xa non sei que podo entender
entre todas estas roseiras
dánme unha comechón
na pel, que me pode.

Sempre podemos
pechar os ollos e sorrir
como sorría a morte.

Seica, xa
...............non
......................o fai
é filósofa...

Hai que ter moita obstinación
para ollar o propio embigo
e dicir, que é unha espiral
elíptica e transversal...

Xa
......non
.............importa.

Agarra coa man dereita, a soidade
e coa esquerda, a liberdade
e fuxe cara á ningures!
no solsticio de verán
poderás limpar os teus pecados
brincando na fogueira de San Xoán.

rosanegra

3º Premio no XXIII Certame de Poesía FELICIANO ROLÁN
convocado pola Agrupación Cultural Guardesa, agosto 2009.

Liliana Celiz

::: Arcas negras.
El estivo aquí, acaba de marchar
millóns de anos antes
reverdecer sanguíneo de desgraza,
en rito de auga morna
último lapis.:::

::: As dez cabezas da fada polo chan,
losqueada
ancorada no recuncho de máquinas,
posta a corda
que non houbo pasto afín que te agarime.:::
Xa nunca máis
os que moíamos azucre
e o devir
do oso e dos desertos
dentes
acharon a súa gorida
e as nosas carnes
pingando ultimamente. :::

www.poesiaceliz.com/

Traducido ao galego por: rosanegra

A bolsa, elemento perturbador

Se cadra, son pequena de máis

Semello unha parasita
alugada na parte externa dos folículos
..................................................ddo seu cabelo
apreixada fortemente e chuchando nel
coma unha carracha teimuda
que permanece inamovíbel
na prezada extensión que a alimenta
succiónoo, igual que o vexetal
absorbe a humidade que lle dá a vida
Enriba súa, síntome unha insaciábel
..................................................chuchona
que adoita pendurarse das súas partes
e aferrarse coma un arácnido parapléxico
incapacitado para saír do microclima
que descubriu no medio das nádegas quentes
Debruzada, permanezo enriba do seu peito
Abrango un mundo de sensacións
e celebro a danza espasmódica dos orgasmos
na lene superficie do meu hospedador
Se cadra, son pequena de máis
e parasito con total impunidade
.........................................no copyright
tatuado entre os seus cadrís
mergúllome cara o fondo
e acomódome coma gasterópodo
adherido aos rochedos do litoral
fumego coma chama acesa
e fico sen cabeza, coa certeza
de ser sexo aberto, á espera...
A lentura posúeme
trócame nunha lagoa
cando me tombo na auga salgada
...........................................do seu pube
Estouro como un foguete en día de festa
ao ritmo que marcan os seus dedos
............................................. na miña pelve
No aquelarre, son cascuda Sherezade
e entrégome obsesa bailando en coiro
...............................................a danza dos sete veos
Chimpando, ás apalpadelas polo seu embigo espido
que bambea igual que un vimbio
no solpor que nos ispe de temores
e aprendo a comprendelo
enleada na súa lingua de amorodo
Aproximadamente son 50000 lambetadas
as que se rexistran na epiderme
.........................................50000 degoiros
expresados na longametraxe do seu corpo
Os debuxos multiformes
invaden este territorio de meu e
................................................avanzo
como un rexemento de formigas
.........................................facéndolle cóxegas
Conexa á miña lingua hai unha boca
....................................................mollada
que agarda enchouparse en min

Se cadra, sometereime
...........................pois convénme


Cruz Martínez

Este poema acadou o segundo premio no XXIII Certame de Poesía.." Feliciano Rolán". Convocado pola Agrupación Cultural Guardesa (A Guarda, agosto 2009)

ALEX CAL - banda deseñada

.

ALEX CAL OLIVEIRA

un novo artista galego que trunfa no mundo do comic

.

Elisabete Pires Monteiro

.

"Medeia e Jasão" - Bebeth (Porto, 2009)

http://www.elisabetepiresmonteiro.blogspot.com/

.

CONTO HIPER-BREVE DA RAINHA DO SOL

Ela conheceu um ser de segurança vindo do céu que lhe prometeu o sol e pronto a fez rainha numa gaiola dourada de feixes para viver sem tempestades, sempre em acalma, mas sucedeu que chegou com sucesso afinal num dia nublado e ela voou livre com o vento que não conhece gaiolas.

- Alfonso Láuzara Martínez -

.

XXIII PREMIO DE POESÍA FELICIANO ROLÁN

De esquerda á dereita: Isaura Lago Álvarez, Rosa Martínez (rosanegra), detrás o Alcalde de A Guarda D. José Manuel Domínguez, Cruz Martinez, Presidenta da Agrupación Cultural Dª. Julia Sobrino e Xermán Torres.

Onte 5 de agosto, foron entregados os premios do Certame Poético convocado pola "Agrupación Cultural Guardesa" , patrocinado polo Concello de A GUARDA e subvencionado pola Comisión de Festas do Monte.

Os galardoados foron os seguintes:

1º Premio

Xermán Torres " DE PROFUNDIS"

2º Premio

Cruz Martínez Vilas " SE CADRA SON PEQUENA DE MÁIS"

3º Premio

Rosa Martínez ( rosanegra) " A VACALOURA DOS MEUS SOÑOS"

Accésit

Isaura Lago Álvarez " SUEÑOS"

Vicente Castaño

O 24 de xullo estivemos en Compostela

apoiando o manifesto a prol do galego. Convocado pola Asociación de escritores en lingua galega. Foi ás 17h. diante da estatua de Rosalía de Castro.

Foto e vídeo: Cruz Martínez

25 DE XULLO - DÍA DA PATRIA GALEGA

O SÁBADO 25 VOLVÉMONOS A ENCONTRAR

Amante tocada pola antropofaxia

As túas mans gabean pola miña nudez
e eu atopo un milleiro de razóns para
..................................................estar aquí
Rompo as unllas
na obsesiva tarefa de descubrirte a
..........................................rabuñaduras
Ocúpome de ti, ben o sabes
Teño a psicopatía do tacto
Déitate ao meu carón e fagámolo amor
Debúxame as liñas, o poema
que atravesa a corrente do meu sangue
porque o meu pube é a base cóncava
con acceso directo aos teus abrazos
.......................... Entra en min, mainamente
como a choiva miúda de antonte

Cruz Martínez

Primeiro premio no XXII Certame de Poesía " Rosalía de Castro" 2008 Cornellá (Barcelona)

"ONCE máis 15" ( O 17 de xullo no Café UF )

nas tebras.3

ao caer
cara atrás
cérranselle
os ollos
como unha
ventá cegada
polo sol
para
toda
súa existencia.

os seus labres
esvaécense.

sobre a mesa quedan
as palabras que non se dixeron,
dous pratos fríos
é a espera.

o que preguntou
xa nunca terá resposta
o que abriu esgotou
nas mans del
a súa existencia,
queda ido, canso,
morto no outro
e a súa cadeira baleira.

o coitelo no seu peito
é un reloxo de sol
que vai marcando
o tempo morto.

fora no eido
a xeada aínda
aterece a herba
de tanta tristeza.

¡ se non fora que sempre
é de noite nas tebras!.

Enrique Leirachá

Liliana Celiz

:::Areas. Todas as chuvias grosas son do ar
e non hai vestidos,
as follas son os arcos dos peitos
e todo o tempo foi de transparencias,
só os peixes brillan tras a auga.:::

:::Ao verdadeiro país de sombras húmidas
mañá
e andarás amodo camiñando
é cada cousa fóra do seu sitio
impregnación azul dos obxectos
todo será durmindo mentres tanto
a luz que cae oblicua
a túa pupila.:::

:::De plumas verdes,
as árbores medraban tras o valado
e o pasto era a cor do ceo,
sen raíces.:::

www.poesiaceliz.com/deltraje.htm

Traducido por rosanegra

Intantâneas (alguns fragmentos)

O horizonte é algo que só faz sentido para um observador. As formigas avançam em fila. A fé move montanhas. O arco-íris não existe fora de nossos olhos. Também sabemos que uma pedra é em realidade uma colecção enorme de átomos que se mantêm vinculados pelo que chamamos enlaces químicos. E os átomos estão formados por partículas subatómicas que, a sua vez, estão formadas por:

Recordemos um automóvel é uma partícula, o golpe de um boxeador é uma força, o espaço entre o núcleo atómico e os electrões é vazio. Uma onda é uma onda. O horizonte, as emoções e as lembranças são produzidos pelo mesmo efeito quando lançamos uma pedra ao estanque e se formam pequenas ondas até a orilha percorrendo a totalidade da superfície. No povo, uma porta amarela, um campo de cebolas. Um retrato com a cara cheia de medo. O homem recostado, doente, mal se lhe viam os olhos. Eles tratavam de se ver no espelho. Sempre os desconhecidos, os que saem nas fotos e sorriem. O granjeio com seu cão, um galgo. Ambos, não sê por que, têm os mesmos olhos. Tampou-se a metade de seu rosto, em lugar de seu olho, ficou seu anel. o relâmpago verde dos papagaios. Meus cabelos eram nuvens estendidas, como se fossem lumes, grandes lumes brancos. A preocupação são as mãos no rosto. Um tubarão no posto do mercado. A lua cheia sobre um grupo de nuvens. Sonhei um semeadoiro espesso, alto e por em cima dourado. O som do anúncio vermelho de lâmina ao soprar o vento. Essa luz que atraia os insectos.

Ramón Peralta

Encontros no 7º Andar ( sábado 27 de xuño)

De esquerda á dereita: Alberte Momán, Cruz Martínez, Lois Magariños, rosanegra, Miguel Ángel Alonso, Enrique Leirachá, Alfonso Láuzara.

Outro mes máis... os encontros poéticos tiveron lugar no Café UF. A poesía foi aloumiñada polos integrantes da foto e compartiron momentos inesquecibles coa palabra, e tamén coa imaxe, Lois Magariños presentou o seu traballo artístico e audiovisual. Todos e cada un dos asistentes gozaron da boa compaña nunha noite conquistada polas verbas e o corazón. Graciñas a todos!!!.

rosanegra e Cruz Martínez

Miguel Ángel Alonso

Alberte Momán