ESTE SÁBADO, 27 DE XUÑO

Caracola de café

.
Mar-e-onda mar-e-onda
a túa inmensidade oceánica plena
soa na entraña cova dunha caracola
mincha, cativa silenciosa a mare,
conta areas milleiros nun silabario
para exhultar o poder encantador
que arrebata os sentidos abraiados.
Tomei café nun recipiente de deseño.
Caladiña caracola está en minutos musicais
de marea chea nesta sobremesa
mar-e-onda mar-e-onda mar-e-onda
Let´s have a cup of coffee here, yeah!
.
........................................ Alfonso Láuzara
.

Elisabete Pires Monteiro - La Maladie -

."La pudeur de la Muse" - Bebeth (Porto)

.

http://www.elisabetepiresmonteiro.blogspot.com/

.

Vicente Castaño

Concentración en apoio a Carlos Callón, 17 de xuño nos Xulgados de Santiago de Compostela

Ás 12:30 horas, tivo que persoarse nos xulgados de Santiago o presidente da Mesa Carlos Callón, para declarar pola denuncia de "inxurias e calumnias". O xuíz -decano de " LA CORUÑA" orgulloso defensor da castelanización e da " Doma e Castración" do galego, séntese fondamente ofendido polas súas propias verbas " No tengo ningún rubor en seguir la ilegalidad del topónimo LA CORUÑA ". Cando escoitou nos medios de comunicación a frase literal dos beizos do noso compañeiro. Cal é o problema deste decano?...Cal é o motivo do seu sen vivir?...Antonio Fraga Mandián volve a cargar contra a lingua propia de Galiza e contra os seus defensores. Cómpre lembrarlle que o tempo pasa e a xustiza sempre dá a razón á verdade, nunca a unha persoa e aos seus cartos por moito poder que teña.
SEMPRE EN GALIZA E SEMPRE EN GALEGO!!!!

rosanegra

Carlos Callón falou á saída do Xulgado.

CAMBADOS TEN O SEU POETA, RAMÓN CABANILLAS

Cruz Martínez durante o recital

Obra de Luís Viñas ( No escuro)

Técnica mixta sobre lenzo

65x66cm, 2009

Acto homenaxe a Ramón Cabanillas celebrado o día 15 DE XUÑO-2009 ás 18:30h no Centro Comarcal EXPOSALNÉS (Cambados)

rosanegra recitando no acto

Saúl Otero organizador e colaborador do evento

POEMAS DO DÍA E DA NOITE

POEMAS DO DÍA -III-
PRESENTACIÓN

Eu non son de dereitas
nin de esquerdas,
eu,
son do ceo e da terra,
fillo do mar e do vento;
náufrago dos meus soños,
preso do meu latexo.

Guerreiro ante inxustizas,
monxe no meu templo,
ferreiro na forxa, teus ollos,
pallaso no circo do tempo.

Miguel Ángel Alonso Diz

O CADRO

A figura do cadro non é real, mais semella un anaco de tempo que cobre a imaxe dunha muller. Ten volume e cor definido, é tan perfecta que ben pode ser unha foto impresa. Unha tea branca tapa a súa nudez e olla coas meniñas fixas nun punto incerto, o movemento puntual que abrangue todo un mundo tan sorprendente como infindo. A forma respira vida creada a partir da pintura e dunha man eficaz na precisión xeométrica. Os seus ollos reflicten a tristura de séculos pasados que cheiran a nostalxia e o podre dos fungos que parasitan a materia. Existe na escuridade do universo paralelo, aquel expresado dende a arte e o pensamento. E aí está impertérrita, aloumiñada entre o lusco-fusco e cun cobertor de señardade que a sostén “con manto branco”. A través da visión do artista-mago sae a eterna ligazón do espazo inconmensurable e do existencialismo artístico que debuxa un pincel.

Texto inspirado no cadro de Diego de Giráldez " Con manto branco" 2001

rosanegra

uns versos desde oaxaca

o semaforo e as chamacas

nun soleado semaforo da cidade
unha compañeira vestida de pallasa
xoga con bolas e fitas e pasa a gorra
e no mesmo cruce unha chiapaneca
chegada dos lonxanos e frios altos
coa sua ultima criança no reboso
tenta vender chicles con pouco exito
mentres eu na esquina tomo unhas fotos
da miña amiga dos malavares
que lle ensino a duas curiosas meniñas
que se sentaron nas mesmas escaleiras
e platico un pouco con elas
pero ven a sua nai e xa se nos van

dias despois no mesmo semaforo
as chamacas preguntaron á pallasa
el señor de las fotos no viene

oaxaca 10-2-09

manolo pipas

Encontros no 7º andar

Foi o sábado pasado 30 de Maio, no café Uf. Alí, unha vez máis gozamos da palabra, da música e a amizade...

Moitas grazas a todos por compartir tan inesquecíbel intre connosco.

Na foto, de esquerda a dereita: Alfonso Láuzara, Enrique Leirachá, rosanegra, Concha Rousía, Servando Barreiro, Cruz Martínez e Manolo Pipas. Vídeos e foto: rosanegra e Cruz Martínez

Manolo Pipas

Enrique Leirachá

Casa Museo Diego de Giráldez

O pasado domingo abriu de novo as portas... este é o terceiro aniversario da súa Casa Museo. Se queredes ver as numerosas obras do artista da Cañiza, todos os domingos está aberto ao público.

Foto: Begoña

Este sábado 30 de maio, ás 20h. no Café UF

Miguel Rubinos Conde

No fondo dos cinseiros
fósforos de ollos vermellos
fítanme...
o correr do día os dedos
parentes lonxincuos
Súbito,
nomes sen fin
ao telefone un río
o panadeiro
tamén a leiteira
as cousas
só paisaxes
rostros
son labios, sobrecellas
sobrecellas
dúbidas na xanela
finos cotobelos
xeonllos dobrando
na soidade do Metro
corenta direccións
e un só mesmo nome
e só o infinito.

Entrega do Pedrón de Ouro 2009 a Mini e Mero.

Para os que temos matria, na aldea onde nacemos e na lingua que herdamos, para os que nos chamamos Balbino e fomos exiliados de nós mesmos nas infancias de desterro e desleixo, as verbas , a palabra de Mini e Mero, onte na entrega do Pedrón de Ouro 2009, fíxomos tremer de emoción contida. Eles que con Fuxan os Ventos nos despertaron dun sono, manteñen case corenta anos despois a mesma fertilidade, a ilusión de ir sementando o País gran a gran para que as chairas sigan a florecer. Grazas amigos, aínda que sexan malos tempos, seguide, loguiño de clarexar..... desenfornaremos xuntos o pan para sempre compartilo.

Obrigados tamén con Mariana Ploae-Hanganu que recibiu o Pedrón de honra, por saber tecer un fermoso fío entre Rumanía, Galicia e Portugal a través da linguas, que non son fronteira senón irmandade.

Luís Viñas