Presentación do libro na Coruña

Teis ten praias, vaia vaia!!

O pasado domingo 8 de xuño pola mañán, @s veciñ@s de Teis, fart@s da ocupación devastadora e inxusta do litoral do barrio, tomaron simbólicamente a praia da vella e tan desaproveitada ETEA, para reivindicar o lexítimo dereito a acceder e disfrutar dun espazo público que é de tod@s, e polo tanto debe ser recuperado e conservado para á cidadanía.

Vaia vaia vaia... Teis ten praias!!

RÍOS-ETEA

Espazo natural formado por unha das poucas praias que posúen un gran banco de ameixa de caste, e polas zonas verdes que a rodean que son froito dos recheos realizados sobre o areal.
Está separada da praia da Punta polo espigón de Timoeiras e por un muro e valado metálico que ata fai poucos anos tiña a función de impedir que entraran na ETEA persoas alleas ao recinto militar; pero que, trala Orde ministerial do 15 de outubro de 2004, na que se suprime a zona de seguridade militar, a súa única misión é impedir que a cidadanía acceda á praia e ao resto do Dominio Público Marítimo Terrestre, ao que temos dereito tod@s pola Constitución e pola Lei de Costas.
Unha vez máis, os destructores da costa utilizan toda a súa forza para impedir que disfrutemos libremente da praia, do mar e da súa ribeira; pois son coñecedores de que no momento que a xente comece a tomar posesión da praia, terían moi difícil levar a cabo a construcción dun porto deportivo (outro máis) que esmaga a natureza e destrúe o que é de tod@s, para lucro e disfrute duns poucos.Para chegar á praia, debes achegarte ata a praia da Punta ou ata a de Ríos-Pilón, onde desgraciadamente os muros que a rodean dificultan a entrada. Unha vergoña!

.

.......................... - Alfonso Láuzara -

Sen sombra e sen amor ( Bernardino Graña)

Día Mundial do Medio Ambiente

.

xuntanza de blogueir@s en Agolada

Algunhas veces non o podes facer só (dicía unha canción de U2)
Así compartindo, espíndonos uns para os outros foi como nos atopamos en Agolada un grupo de blogueir@s ansiosos de mudar o mundo, os mundos, e de expor os micromundos que levamos dentro. Felicidades a tod@s por abrir as portas, deixar ver os celeiros de cada quen e aportarnos unha visión diferente da vida, das vidas. Adiante con ese ímpeto e seguide escribindo sobre os vosas inquedanzas que nos faran a tod@s máis ricos en opinións e vivencias.
Na páxina http://blog-xuntanza.blogspot.com/podedes atopar os links para achegarvos a cada un dos blogueir@s

Luís Viñas García

Selvaweb

Ilustração infantil de Eunice Rosado

www.eunicerosado.blogspot.com

XOSE CARLOS GÓMEZ ALFARO

IM MEMORIAM

O mércores 14 de maio falleceu na Guarda o poeta Xosé Carlos Gómez Alfaro.

Sempre na memoria que permanecerá coa súa obra.
Entre a súa bibliografía cabe destacar As labaradas da lembranza, Matria de néboa, Alba plena do alén, Os ciclóns do sino e Alén do lume

SOÑAR SOÑEI

CON ALTAS ALBAS SEMPRE

Soñar soñei con altas albas sempre,

pero as albas ansiadas non chegaron

e no canto de auroras e oliveiras

agromaron penumbras e arseniatos;

penumbras coma fouces castradoras,

coma follas de lume descarnado,

coma outonos de bile e exterminio,

coma simúns avaros ou calvarios.

Soñar soñei con largas albas sempre,

con mañás sen ferrón, ledas, nevadas,

mais sei que sucumbín de vez ó pouco

por non me vacinar contra o destino

que me acompaña tolo polas brañas

espallando negrura cegamente.

Xosé Carlos Gómez Alfaro

(Do seu poemario “Confíteor”, Colección Hipocampo Amigo. Poesía, 2005)

Luís Viñas (membro da Asociación AMIGOS DOS PENDELLOS. AGOLADA)

DIOS KE TE CREW EN GOIÁN

TERNVS. Externo. Interno. Eterno

Interesante exposición colectiva multidisciplinar de pintura, fotografía, vídeo, audio, escultura...

.

no Centro Cívico de Teis (Vigo)

Camiño das Maceiras, 2 (entrada por auditorio)

.

Do 21 ao 30 de maio de 2008

Horario: Pola mañán de 11:00 a 13:30 h.

Pola tarde de 18:00 a 21:00 h. Feirados pechado.

Participan:

Ariane Goes, Alba M. González,

Cristina Ortiz e Lidia Fernández
.

Contacto:

Blog: http://ternvs.blogspot.com/

e-mail: ternvs@hotmail.es

..

"Autorretrato como Frida" (Pontevedra, 2008)

óleo sobre lenzo, de Ariane Goes Martínez

.

Da serie "Identidade" (Pontevedra, 2007)

Fotografía analóxica, papel varitado,

de Alba M. González López

.

.................. - Alfonso Láuzara -

O comboio ha de vir

hai un relento que molla as queixadas
e aparecen escuras vacalouras
portando maletas cor violeta
......................................que vixían
Percibo a impasibilidade dos croios
................................................axexan
seica pretenden facerse co silencio
Eu, trouxen o pano branco
.............................con bolboretas azuis
e inicio a danza
..............dos pés descalzos
Senta... agarda
................o comboio ha de vir

Cruz Martínez

A casa do Zeca Afonso en Coimbra

.

.

NA GALIZA, EN GALEGO

Unha vez máis... os galegos erguemos a nosa voz en defensa da lingua propia, reivindicando o noso dereito a vivirmos en galego. Aínda que de cando en vez a choiva amolaba a marcha, iso non logrou inmovilizarnos e conseguimos que esta manifestación fose a máis numerosa que se lembra, domingo 18 de maio ás 12 horas en Compostela.

rosanegra e Cruz Martínez

DÍA DAS LETRAS

GALEGAS

.

Xosé María Álvarez Blázquez

(Tui, 1915 – Vigo, 1985) Homenaxeado

MANUEL ANTONIO

Tiñas o vento e a gueivota amigos;

a noite a teu redor por compañeira;

tiñas o mar para unha longa xeira,

e un amor sin amante e sin testigos.

.

Todo o tiñas de teu... e nada tiñas,

a non ser a fervenza do teu peito,

lastimado de lóstregos, maltreito,

polas salgadas virazóns mariñas.

.

Fuche e viñeche, coma quen atopa

un verso longo que, de proa a popa

vai retorcendo fíos para o canto.

.

E, cando un día te deixache quedo,

tiñas nos ollos un afán segredo

e nos beizos a frol do desencanto.

.

Coruxo, 22 de agosto de 1966

( Poesía galega completa, 1987)

ESCOLMA

Era un airiño soave

Era un airiño soave
que se erguéu pol-a mañán
e viña de non se sabe.
Era un recendo de rosas
da roseira de ningures,
que se metéu pol-a porta.

Era unha cantiga leda
que nascía non sei onde
e petaba na fiestra.

Era unha gracia sotil
que baixaba das estrelas...
....... ¡Eras tí!
.
(de Roseira do teu mencer)
.
.
DESCOBERTA DA TERRA

A terra estaba virxe e nós, os nenos,
lle íamos pondo nomes, a brincare.
A cousa máis cativa tiña un nome
da nosa fantasía:
unha peneda, un albre, un regatiño
que polo vran ficaba todo enxoito
—coa pel de areas sóio, a escintilare—;
un cómaro, un recanto do vieiro,
o cancil dun valado... Nomes ledos,
nomes de cousas que non tiñan nome.

"A Pena do Coello", "O Albre Rachado",
"As Roíñas de Dona Mariquita",
"O Castelo dos Corvos"... ¡Tolerías
de nenos ceibes baixo o sol dourado!
Eran nomes urxentes, de cazata
ou descoberta, coma aquiles outros
que traguían os libros. ¡Qué fermosa
xeografía, sóio de nós sabida!

E lago aquil reparto
da terra, atal que os bos conquistadores.
Cadaquén tiña un soto, unha valgada,
un casal encostado nun outeiro,
un pazo, coa facenda toda súa...

Eran nosas provincias, pra mandare
nos paxaros que nelas apousaban,
nas fontes e nos regos.
Ninguén poido xamáis tirarnos isa
posesión ideal da nosa terra.

Inda agora eu son dono vinculeiro
do meu carballo torto,
aló na carballeira de Sovilas
e dunha pena chaira,
que soaba a tesouros escondidos,
a soño tolo de rapaz sin sono,
cando o meu corazón petaba nela...
.
(de Canle Segredo)

Anxo Angueira & Leo e Arremecághona, nas Letras Galegas!

.As Letras Galegas arrincaron con forza e grande intensidade poética nun impresionante espectáculo literario e musical na Praza da Constitución de Vigo. Alí, na tarde do venres, co Berbés histórico e proletario de fondo grazas ás artes plásticas de Xosé Luís e Xoán Carlos de Dios, vibramos cun Anxo Angueira ben acompañado polo Leo e Arremecághona e máis Aser Álvarez, e tamén coa nosa colaboradora de A Porta Verde... Elvira Riveiro.

Sensacional!!

.

- Alfonso Láuzara -

Polo dereito a vivirmos en galego

18 de maio en Santiago de Compostela.

A partir das 12:00h.

En pé pola lingua!!

Nós tamén estaremos alí.

"A minha língua quero na tua boca"

A minha língua quero na tua boca
e nos teus lábios nos teus peitos
E no país inteiro do teu sexo
falar com o idioma que nos pertence
Procurar a humidade com a língua que nos une
para dar-lhe nome ao teu corpo
e repetir em cada rio em cada bosque
em cada outeiro da tua geografia
a promessa de quem ama sem palavras
com o silêncio das estrelas, tam longínquo e singelo

Esta ediçom especial do poema " A minha língua quero na tua boca" está feita com motivo do 17 de Maio, Dia das Letras, de 2008, e fai parte da série (em contruçom) "Poesia para ver/ poesia para ler".

O poema, a ideia, a maquetaçom, a reproduçom, a distribuiçom...som de Igor Lugris. As imagens som " originais" do mesmo autor, a partir de outras imagens, atopadas na rede, e pertencentes a divers@s autoras/es e artistas: Rodchenko, Andy Warhol, Roy Lichtenstein, a Bauhaus,..., cartazès de filmes, imagens e iconas da cultura popular, etc...Agás a imagem da boca vermelha sobre fondo rosa, que é de Paulo Rico.

A ediçom compom-se de várias dúzias de cópias de cinco ou seis tarjetas distintas, assim como a ediçom de 12 autocolantes (coleccionáveis) a toda cor.

Imaxe e texto foron enviados por: Igor Lugris (O Bierzo, GZ)

A semana das Letras Galegas

O Facho com o galho da Semana das Letras Galegas manifesta a sua adesom a mesma convocando os seguintes actos:

Dia 14, quarta-feira, amanhá
As doze (12 h.) da manhá oferenda floral no monumento a Curros Enriquez nos jardins de Méndez Nuñez da Corunha.

Dia 14, quarta-feira, serám
Conferencia sobre a figura de Xosé M. Álvares Blázquez. As oito (8 h) do serám na Fundaçom Caixa-Galiza, Cantons da Corunha polo escritor e ensaísta, Celso Álvares Cáccamo, Doutor e Professor de Linguística na Universidade da Corunha e filho de Xosé María Álvarez Bláquez, escritor homenageado este ano no dia das Letras Galegas.

Dia 15, quinta-feira, serám
As oito (8 h.) do serám na Casa Museu “Casares Quiroga”, rua Panadeiras, n.º 12 da Corunha, inauguraçom da exposiçom de fotografia “5 Olhadas com presbitia” do Obradoiro de fotografia d’O Facho, baixo a direcçom do fotografo e professor Peter Scheider. A mostra estará aberta desde 14 até o 31 de Maio.

Agrupaçom Cultural O Facho
Rua: Federico Tapia 12-1º
15005 A Corunha

Un poema de Minus Bálido

Miro para aquel lugar onde nos coñecimos
Non onde nos vimos por primeira vez
Senón onde nos coñecimos grandemente
Mirámonos vimos e fuximos
Ao “sanatorio”, á “universidade”, a outra cidade…
Non pode ser que a xente non sexa como queremos!
Como se atreve este, que fai da vida
Que morro lle bota, nunca vén por aquí
Penso antes de pensar, coido que
Quizais, non, sei, non sei
Pasa de todo, que cabrón,
Eu si que, eu si que, eusique…
O mundo propio sempre o millor
Xogar con cartos
Xogar con cartas
Xogar con liñas
Xogar con curvas
Xogar nun bar
Xogar no teu fixo posto
Xogar ás coherencias
E aos abecedarios
Crendo que coñecemos
Ao que coñecimos e non!
Pre-pensar, intuir,
Este vai desto, aquel doutro
E ti de que vas rapaz?
Ou xa non tanto
Como se atreve este? Que se cré?
O mundo propio sempre o millor
Dos mundos posibles para ún
Non és coma min
Vendido
Recauchutado
Drogadicto
Enconado
Perdido
Envexado
Envexando…
.
.............. Cuspímonos as nosas miserias
.............. Na intimidade moito máis.
.............. Quen lembra?
.............. O que xa non é?
.............. Creste millor a alguén?
.............. Queres algo de min?

........ - Minus Bálido -

rosanegra

O líquido elemento sosténse nunha pilastra de vida

Navegando por entre as moléculas

Respiramos e mollámonos coma peixes...

No museo dos horrores...

.

.

Sadismo e sanguinario ensañamento

in corpus cristi no templo de santa maría

para adoración dos católicos escuros

submisos ao sufrimento perpetuo

................. Sc. Afonso trece

.

Aquela ladaíña semella allea

.......................................................mais é moi nosa
Regresa cara a un coma unha estadea
nas tenebrosas sombras dun ocaso
Coma se entrase unha friaxe inmensa
no corazón dun home, de mans baleiras
...................................................abertas á extrema
na que a memoria fecunda longos interrogantes
e puntos ananos conservan profundos
................................................desarraigos
sinalados na diferencia, perpetuados
na somnámbula caligrafía dos paxaros
.....................................................Ineptos
.....................................................descoidados
Eses que figuran no acto conmemorativo
.........................................................apropiado
Pero cada día ao lecer
hai paseantes nos arrabaldes de melodías tristes
e rumores de fado tronzan en anacos
.....................................a resistencia dos cons
que agonizan nas vellas rúas
da cidade, cara ao vertente
onde as tormentas baten máis forte
Naquela avenida anegada
as amolecidas notas rachan en vinte mil
..........................................................bágoas
Case un océano de excesiva humidade
circunda os contornos dos illós

Perder a vida ás veces, non é tan grave

Cruz Martínez

1º de Maio, día do traballador

...........Fotos das manifestacións que se fixeron en Vigo, aportaverde estivo alí. ( Cruz Martínez e rosanegra)

MÁIS UNIDADE, MÁIS LOITA DA CLASE OBREIRA.
Estamos a converternos en auténticos escravos do capital.

"Namentres, o número de parados segue a engrosar, xa preto dos 2. 5 millóns no estado español. A precariedade e a sinistralidade laboral agrávanse. Continúa e agudízase a loita de clases: dunha banda, os beneficios empresariais, doutra, xornadas de dez e doce horas, traballos en sábados, ritmos esgotadores, saturación das áreas de traballo, alta taxa de accidentabilidade,..." Texto: PCPG

Caracolas mesoamericanas. Caracola tzeltal

a caracola espiral que avanza
en sentido inverso as agullas do reloxio

as cara caracolas tzeltales como os corazons do mar
desde o principio ao fin desde o fin ao principio

nos grabados e pinturas dos pobos mesoamericanos
das bocas saen caracolas que representan a palabra

encantada caracola aquí no medio da selva
a comunidade é chamada a tempo de asamblea

.... bolon ajaw chiapas 3-08
...... - Manolo Pipas -

GRÂNDOLA, VILA MORENA ( JOSÉ AFONSO)

A COPE QUERE AMORDAZAR O GALEGO

O mércores 23, ás 20:00h na rúa Príncipe de Vigo houbo unha concentración por mor das últimas actitudes belixerantes que a nosa lingua vén de sufrir por parte de Radio Popular, S.A. ( propietaria da Cadena Cope, a emisora retrógrada da Conferencia Episcopal).

"A Cope quere amordazar a nosa lingua. Non llo imos permitir"

Con este acto quíxose manifestar un claro rexeitamento contra a política de agresión ao galego practicada por este grupo mediático.

Esta manifestación fíxose nas sete cidades galegas: Santiago, A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo.

rosanegra e Cruz Martínez

GOLFO

Algún desalmad@ secuestrou a Golfo. Se alguén coñece o seu paradoiro chame aos seguintes teléfonos: 986 127 777, 670 500 555.
Volve pronto ao fogar, agardámoste!!!.

NOVE MINUTOS...(EUXA CENTRO XERONTOLÓXICO)

A onde van os nosos vellos? Onde?...
Fican amoreados entre paredes de materialismo. 2000 euros por cabeza.
O director apura, quere efectividade e explota o persoal ao máximo... aquí, aló, acolá...en nove minutos aseados, vestidos e peiteados... o tempo é moi importante, nove minutos atordan os oídos.
Un aloumiño, unhas palabras de agarimo non son posíbeis. A humanidade pérdese polo camiño.
NOVE MINUTOS!! as subordinadas queiman as mans nas tarefas diarias. A dirección quere máis cartos.

+ é = a - ( menos empregadas)

NOVE MINUTOS...

Queremos denunciar a explotación que recibe o persoal dos Centros Xeriátricos. Que é escravizado por un salario base e obrigado a traballar en condicións de estrés. Todo isto repercute nunha carencia de tempo que converte o traballador nun autómata.

Directiv@s pensen máis na calidade de vida dos nosos avós e menos nos cartos que meten no peto.

rosanegra e Cruz Martínez

BERROGÜETTO "Entropialxia"

I Xuntanza de Blogueiros da Galiza

.

Información:

http://blog-xuntanza.blogspot.com/

.

Anceios de laicidade

Hai moito tempo que foi crucificado

Xesús Cristo alias "o teso".

Arestora tocoume a min colgalo,

velaí colga-fácil na cor do ceo.

Cousas... da vella. Que crus!

.................. Suc. Afonso trece

Partes de ti

Non é tan só soidade

é unha parte de ti

aloumiñada polo tempo...

rosanegra

POLO DEREITO A VIVIRMOS EN GALEGO

Manifestación para o día 18 de maio.
Toda a información neste vídeo.


http://youtube.com/watch?v=fxZYdUWhMPg


A PORTA VERDE DO SÉTIMO ANDAR
TAMÉN LOITA POLA REALIDADE DUNHA GALIZA EN GALEGO.

SECUENCIAS

Cruz Martínez

Monumento ao holocausto en Berlín/ Peter Eisenman

L.Viñas

Da porta verde dun 7º andar...

na auga gardo
canto compartimos
coas mans no propio corpo
e nos beizos
unha palabra de protesta
na auga hai máis que o cheiro
dos nosos sexos
mitigado pola fragancia
dun xel de ducha
nela fixemos unha
revolución
lavándonos de espantos

Alberte Momán

Polbo á feira

Muller do luar sinistro

prolifero quenturas

inquedo, cando te vexo

pois lanzas olladas pirómanas

cando me fitas tan preto.

Muller que me bicas a ialma

cando me bicas, invocas desenfreno

cos teus beizos de fogo,

e ofrécesme un ceo de altura

co teu luar pequecho no peito.

Muller que galoupas acompasado

dacabalo do meu puro nervio

e medras oblicua, tersa

muller miúda e sen lindes

percutes entre os meus brazos

inmensa ...... espida

na procura do sétimo ceo

onde me levas con tremores de vertixe.

Peitete-cereixa ollando firme

darriba-abaixo, dabaixo-arriba.

Feitizo do luar que palpita

na esquerda do peito novo e feble,

arde na neve o luar-no-leite

atrapado polo meu bico épico

fundido, pulverizado, fervente

no xenuino luar do teu peito.

Móveste na miña cazola de cobre

picante e salgada, Barbantesa,

coma o polbo á feira.

.

Alfonso Láuzara

Na porta verde dun 7º andar...

Nunca se sabe!

Luís Viñas

- NUNCA SE SABE -

Non quixera coma fado sorprenderte
no intre da nostalxia da idade
porque iso non vai na sintonía
da túa fresca mocidade.
..... Propoño
ficar na serenidade nocturna de lus e pedra
que ofrece un bo rincón no lugar entrañábel de A Guía.
Ficar alí coma dúas figuras de pedra
nese xogo de luces e sombras
porque en lugares coma este,
o tempo pasa lentamente, e mesmo semella deterse.
.
Acaso teño ollos de pedra, acaso
respiro na santa compaña dunha fermosa
estatua de muller ben xeitosa.
Vexo nos teus ollos a doce mirada escura da noite estrelecida.
A noite é xove. Quero desfrutar do momento e gosto
dese estraño sabor do silencio nos teus beizos.
Quero chimpar un bico á ría
mais un orballo de verbas vai tecendo a noite que nos quenta./ ¿Maxinacións? ...... Nunca se sabe.

......................... Alfonso Láuzara