Dixéronme que volviches por fin ao teu fogar
Que viches na túa viaxe por terras de lonxe?
Caín entre a brétema dunha ducia de montañas
Vagando por seis autoestradas cortadas
No medio de sete bosques calados
Perdido nas costas de negros océanos
Subín a dez mil millas cara un camposanto
E chegará, chegará, chegará,
chegará a treboada
Que anuncia o ceo
Dixéronme que volviches por fin ao teu fogar
Que oíches na túa viaxe por terras de lonxe?
O ruído dun trebón preludio do medo
A última onda ao final dos tempos
Tambores soando na liña de fogo
E tantos murmurios que non escoita ninguén
Oín gargalladas e laios de fame
A triste canción do poeta na rúa
A voz dun paiaso cuberto de sangue
E chegará, chegará, chegará,
chegará a treboada
Que anuncia o ceo
Dixéronme que volviches por fin ao teu fogar
E que farás agora que a viaxe remata?
Volver antes da chuvia de estrelas
Ao máis profundo do descoñecido
Onde hai multitudes sen nada nas mans
Alí onde o sol secou os ríos
Onde es escravo ou un pobre fuxitivo
Que viu os ollos dun home sen rostro
Onde todas as almas foron esquecidas
Onde negra é a cor e o número non existe
Berrarei ata que quede gravado no vento
E a miña voz se reflicta dende esta montaña
Aínda que teña que andar enriba das augas
Ata que esta chamada sexa escoitada
E chegará, chegará, chegará,
chegará a treboada
Que anuncia o ceo
E chegará, chegará, chegará,
chegará a treboada
Que anuncia o ceo
.
(Versión ao galego de Alfonso Láuzara)
