Caracolas mesoamericanas. Caracola tzeltal

a caracola espiral que avanza
en sentido inverso as agullas do reloxio

as cara caracolas tzeltales como os corazons do mar
desde o principio ao fin desde o fin ao principio

nos grabados e pinturas dos pobos mesoamericanos
das bocas saen caracolas que representan a palabra

encantada caracola aquí no medio da selva
a comunidade é chamada a tempo de asamblea

.... bolon ajaw chiapas 3-08
...... - Manolo Pipas -

GRÂNDOLA, VILA MORENA ( JOSÉ AFONSO)

A COPE QUERE AMORDAZAR O GALEGO

O mércores 23, ás 20:00h na rúa Príncipe de Vigo houbo unha concentración por mor das últimas actitudes belixerantes que a nosa lingua vén de sufrir por parte de Radio Popular, S.A. ( propietaria da Cadena Cope, a emisora retrógrada da Conferencia Episcopal).

"A Cope quere amordazar a nosa lingua. Non llo imos permitir"

Con este acto quíxose manifestar un claro rexeitamento contra a política de agresión ao galego practicada por este grupo mediático.

Esta manifestación fíxose nas sete cidades galegas: Santiago, A Coruña, Ferrol, Lugo, Ourense, Pontevedra e Vigo.

rosanegra e Cruz Martínez

GOLFO

Algún desalmad@ secuestrou a Golfo. Se alguén coñece o seu paradoiro chame aos seguintes teléfonos: 986 127 777, 670 500 555.
Volve pronto ao fogar, agardámoste!!!.

NOVE MINUTOS...(EUXA CENTRO XERONTOLÓXICO)

A onde van os nosos vellos? Onde?...
Fican amoreados entre paredes de materialismo. 2000 euros por cabeza.
O director apura, quere efectividade e explota o persoal ao máximo... aquí, aló, acolá...en nove minutos aseados, vestidos e peiteados... o tempo é moi importante, nove minutos atordan os oídos.
Un aloumiño, unhas palabras de agarimo non son posíbeis. A humanidade pérdese polo camiño.
NOVE MINUTOS!! as subordinadas queiman as mans nas tarefas diarias. A dirección quere máis cartos.

+ é = a - ( menos empregadas)

NOVE MINUTOS...

Queremos denunciar a explotación que recibe o persoal dos Centros Xeriátricos. Que é escravizado por un salario base e obrigado a traballar en condicións de estrés. Todo isto repercute nunha carencia de tempo que converte o traballador nun autómata.

Directiv@s pensen máis na calidade de vida dos nosos avós e menos nos cartos que meten no peto.

rosanegra e Cruz Martínez

BERROGÜETTO "Entropialxia"

I Xuntanza de Blogueiros da Galiza

.

Información:

http://blog-xuntanza.blogspot.com/

.

Anceios de laicidade

Hai moito tempo que foi crucificado

Xesús Cristo alias "o teso".

Arestora tocoume a min colgalo,

velaí colga-fácil na cor do ceo.

Cousas... da vella. Que crus!

.................. Suc. Afonso trece

Partes de ti

Non é tan só soidade

é unha parte de ti

aloumiñada polo tempo...

rosanegra

POLO DEREITO A VIVIRMOS EN GALEGO

Manifestación para o día 18 de maio.
Toda a información neste vídeo.


http://youtube.com/watch?v=fxZYdUWhMPg


A PORTA VERDE DO SÉTIMO ANDAR
TAMÉN LOITA POLA REALIDADE DUNHA GALIZA EN GALEGO.

SECUENCIAS

Cruz Martínez

Monumento ao holocausto en Berlín/ Peter Eisenman

L.Viñas

Da porta verde dun 7º andar...

na auga gardo
canto compartimos
coas mans no propio corpo
e nos beizos
unha palabra de protesta
na auga hai máis que o cheiro
dos nosos sexos
mitigado pola fragancia
dun xel de ducha
nela fixemos unha
revolución
lavándonos de espantos

Alberte Momán

Polbo á feira

Muller do luar sinistro

prolifero quenturas

inquedo, cando te vexo

pois lanzas olladas pirómanas

cando me fitas tan preto.

Muller que me bicas a ialma

cando me bicas, invocas desenfreno

cos teus beizos de fogo,

e ofrécesme un ceo de altura

co teu luar pequecho no peito.

Muller que galoupas acompasado

dacabalo do meu puro nervio

e medras oblicua, tersa

muller miúda e sen lindes

percutes entre os meus brazos

inmensa ...... espida

na procura do sétimo ceo

onde me levas con tremores de vertixe.

Peitete-cereixa ollando firme

darriba-abaixo, dabaixo-arriba.

Feitizo do luar que palpita

na esquerda do peito novo e feble,

arde na neve o luar-no-leite

atrapado polo meu bico épico

fundido, pulverizado, fervente

no xenuino luar do teu peito.

Móveste na miña cazola de cobre

picante e salgada, Barbantesa,

coma o polbo á feira.

.

Alfonso Láuzara

Na porta verde dun 7º andar...

Nunca se sabe!

Luís Viñas

- NUNCA SE SABE -

Non quixera coma fado sorprenderte
no intre da nostalxia da idade
porque iso non vai na sintonía
da túa fresca mocidade.
..... Propoño
ficar na serenidade nocturna de lus e pedra
que ofrece un bo rincón no lugar entrañábel de A Guía.
Ficar alí coma dúas figuras de pedra
nese xogo de luces e sombras
porque en lugares coma este,
o tempo pasa lentamente, e mesmo semella deterse.
.
Acaso teño ollos de pedra, acaso
respiro na santa compaña dunha fermosa
estatua de muller ben xeitosa.
Vexo nos teus ollos a doce mirada escura da noite estrelecida.
A noite é xove. Quero desfrutar do momento e gosto
dese estraño sabor do silencio nos teus beizos.
Quero chimpar un bico á ría
mais un orballo de verbas vai tecendo a noite que nos quenta./ ¿Maxinacións? ...... Nunca se sabe.

......................... Alfonso Láuzara

A jenga

Tamén na festa da Reconquista de Vigo, entre a ampla oferta lúdica para a ocasión, alí na zona vella chamoume a atención este curioso xogo de orixe australiano (ben coñecido na Arxentina e no Uruguai). A jenga consiste en erguer unha especie de torre de 18 niveles con 54 pezas (bloques) de madeira, e con tres bloques en cada nivel. Logo os participantes, de maneira sucesiva e por quendas, deben ir retirando pezas dos niveis inferiores para colocalas na parte superior da torre sen que esta se veña abaixo, e así a torre debe ir medrando o máis alta posíbel. Perde quen fai caer a torre, e gaña o último xogador que conseguiu colocar a peza arriba con éxito. Todo un impresionante exercicio de habilidade e delicadeza.

......................... Afonso trece

A Reconquista de Vigo de 1809

Vigo reviviu en clave de festa a súa reconquista da vella vila, daquela baixo o dominio das tropas francesas do capitán Chalot.

Liberté, egalité, fraternité!!
Certo que pola noite coñecimos unha tropa francesa mermada, bisoña e indisciplinada, moi entregada ao vicio e altercado de taberna.
A miña casa non quero que veñas. Sempre me fodes, nunca me preñas!

Pasou o que pasou, e tod@s pasámolo moi ben!








Foi unha mágoa que o Concello de Vigo non tivera convidado ao actual presidente Nicolas Sarkozy a esta festa viguesa, porque alí onde hai un francés en apuros... alí está Sarkozy con capa e espada cal mosqueteiro namorado. Sería divertido, non si?

.

................................. Suc. Afonso trece

O mercado e o tianguis mesoamericano

mesoamerica nacera darredor dun mercado
un intercambio de productos durante miles de anos
sen mediación da chamada moeda
pero conforme se multiplicaba o comercio
unhas pedras de gran valor ian facendo de diñeiro
e o intercambio era nas prazas e nas ruas
estaban os mercados permanentes
e os tianguis ou mercados semanais
calquera espacio publico podia ser un mercadiño
o lugar era ocupado e a tradición o mantiña
tradición tantas veces roubada polas formas
que chegaron da peninsula e de europa
os traxicos sucesos de atenco producironse
cando xa non lle querian deixar vender na rua
aos tradicionais floristas de texcoco
e foron apoiados polos comuneiros de atenco
e nas ultimas semanas foi nacer
un novo tianguis na cidade de oaxaca
un tianguis cultural no parque do llano
un espacio lembrado pola represion
que agora se quere reinvindicar
cun tianguis cultural e alternativo

un mercado mesoamericano

de dia o mercado na rua coas vidas que dan mais vida
e as vidas atropelladas por outros alleos corpos

de dia o mercado na rua e de noite case nada revela
que aki houbo un mercado e que mañan mui cedo
será construido outra vez sen que nos nos demos conta

de dia o mercado na rua que non nos deixa camiñar
que nos para e que nos da paso coa musica dos pregons
do seu precario castilla entre ricas linguas indixenas

no mencer renacerá o mercado e a pura forza humana
arrastrará carretas e diablitos e grandes sacos nas costas
e na noite outra vez a musica destes corpos

e mais entrada a noite o baleiro e o silencio
que nos paran a escribir e tamen nos dan paso
para mañan voltar outra vez ao mercado que da a vida

mesoamerica 3-08
Manolo Pipas

GLÓRIAS

Rio a braços com o mole dos feitos ácidos,

em moça debica um chaço

o que após gorjeia ...

diz, entra

a garganta é tua

lesto vibra.

o fígado,

recheio pimba do belo

aqui, bala a seco

rastejante aponta

o eterno.

Aurelino Costa

Do livro: " Na terra de Genoveva"

o internado e a luna

un dos tres ultimos internados
fillo daquela revolucion
nenas de familias pobres
nenos da rua e dos subterraneos
xuntos cinco dias entre muros
entre clases talleres e xogos

luna xoga na auga da alberca
e sae a repartir bicos entre nos
e logo as nenas de uniforme verde
veñen ate nos e platicamos
pero tardo un estraño tempo
en descobrir que unha é luna

e saimos destes muros
con preguntas e silencios
con ganas de voltar e de fuxir
descobrindo mui poucas cousas
entre as ruas os muros e as ruas
o internado e a luna


niños heroes
cidade de mexico 25-2-08

Manolo Pipas