Diego de Giráldez e a súa realidade

(Espida no espazo,1992 )

Poema dedicado á obra de Diego de Giráldez
3-5-07

Esferas transparentes danzan
pezas invisíbeis nun espazo sombrío
.............................................misterioso
Namentres uns ollos mergúllanse
.....................................cara a dentro
e unha ringleira de troques
transitan ocos de nostalxia
..................pendurados dos cadros
Os corpos en decúbito supino
traspasan barreiras inimaxinábeis
Furan a certeza máis absoluta
..............................................NAS
Unha xouba en vertical
comparece na coreografía dos
.....................................elementos
No entanto, as galiñas vermellas
peteiran a realidade nos lenzos

Cruz Martínez Vilas

......O pasado sábado, a Cañiza brillou coa luz da Arte. A pintura de Diego de Giráldez refulxía vida e poesía, na Casa-Museo que alí inauguraba a xenial exposición dun artista con letras maiúsculas.

.....Diego de Giráldez respira Realismo NAS (naturalismo- abstracción- surrealismo). Creando realidades pictóricas que moldea nun espazo ingrávido para ficar quedas no tempo, ollando dende os cadros expresa a eternidade dunha figura xa inmortalizada como é un gran pintor universal.

rosanegra

minus bálido

Hai tanta luz que non podemos ver
Tantos alimentos que non hai gañas de comer
Tantas cores resprandecentes que pechamos os ollos
Hai tanta música nos nosos petos e armarios
Que se transforma nun ruído insoportable
E comezamos a odiar as cantigas e as ortigas
Hai tanto peixe nas lonxas que apodrece
Tanta ilusión de todos os días
Que xa non queremos ir a disneylandia
Tanto refresco tanto xelado
Que nos estamos abrasando
Existen tantas expectativas que nos estamos durmindo
A golpes de tantos tranquilizantes
Que temos os nervios fora de situación
Por tanto infinito nadal sen neve nin xeo
Hai tantas viaxes cotiáns e lonxevas
Que desexamos non saír de casa
Mirando polas ventás os avións que surcan o ceo
Hai tanto cancro tanta primavera
Que estamos atorados de alerxias e quimioterapia
Hai tanta saudade tanta boa vontade
Vaiamos raudos ao centro comercial
A botala para fora!Hai tantas ofertas e tanta abundancia
Que non podemos seguir unha liña nin un réxime
Tanta data de caducidade
Que non damos abastoHai tanto onde elexir
Que non nos decidimos
Que cervexa tomar no bar
Hai tantas guerras no mundo
Que non sabemos a que canal pasar
Onde boten anuncios
Para poder protestar
Pola publicidade que inunda
Este mundo global
Hai tanta luz que non podemos ver
Hai tanta luz que non podemos mirar.

REALISMO NAS

O sábado día 5 de maio, inaugúrase a exposición antolóxica do pintor Diego de Giráldez. Nesta mostra recóllense as súas pinturas dende a idade de oito anos ata a actualidade.

Estudio-Casa-Museo Diego de Giráldez situada na praza Maior nº 4 da Cañiza (Pontevedra).

(Xornadas a portas abertas) : Do 5 de maio ao 29 de xullo do 2007 en horario de 15:00 á 20:00 horas, tódolos domingos.

rosanegra

No meu ecosistema son a especie indicadora
Na que radica a esencia antiga
Como omnívora como verbas
Na pirámide do nivel trófico
Á que pertenzo dende sempre
Pescudo para a ecoloxía
A resposta ambivalente
Do home de Cro-magnon
Que tanto me custa entender...
E na miña busca
Decátome que son

Unha especie en extinción.

non omnis confundar

III

Na orla do bosque
Sob os carvalhos
Íngremes vagueei
Como um viandante
No sono da intransigência

De novo vislumbrei o caos
Nessa palavra avara
O que se ajusta ao excessus
Ante a beleza do difícil
Quem aos poucos se desgasta
Nomeia o silêncio à beira do instável

Quem sucumbe ao penoso
Como um castrati resvala
Nessa voz do inapreensível

Inflammatus et accensus

Quem se apressa rumo ao incontido
Nessa terra devastada
Tende a eximir-se do desastre
A demência do oportuno

Quem habita nessas figuras
Por certo ignoro

O lamento há-de prevalecer
A memória do petrificado

Ha muito que esqueci a justeza
O que permaneceu irremediável

alexandre texeira mendes

L'important c'est la Rose

Na cidade da lus, o río Sena divide

a res pública en dúas metades,

e nesta beira latexa a marxe esquerda

c'est la rose c'est la rose

que vai polo río abaixo

na procura do sentido

c'est la liberté, Ségolène

seina ségolène

Liberté, égalité, fraternité!

........... - Alfonso Láuzara -

A revolução dos cravos

Grândola, vila morena

Grândola, vila morena
Terra da fraternidade
O povo é quem mais ordena
Dentro de ti, ó cidade

Dentro de ti, ó cidade
O povo é quem mais ordena
Terra da fraternidade
Grândola, vila morena

Em cada esquina um amigo
Em cada rosto igualdade
Grândola, vila morena
Terra da fraternidade

Terra da fraternidade
Grândola, vila morena
Em cada rosto igualdade
O povo é quem mais ordena

À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade
Jurei ter por companheira
Grândola a tua vontade

Grândola a tua vontade
Jurei ter por companheira
À sombra duma azinheira
Que já não sabia a idade

José Zeca Afonso

A FORÇA DA LUA VERMELHA EM POIO FAI-SE FERTILIDADE CREATIVA

MOSTRA
NO CASAL DE FERREIROS
Do 27 de Abril até 16 de Maio
Segunda Feira-Quinta Feira
De 10:30h a 14:00h
De 17:30h a 21:00h
PINTURA
Sabela Dominguez
Zacarías Castro
Rafa Lage
José María Ares
Augusto Fontám
ESCULTURA I TALHA
Valentina García
Checho Sanmartín
FOTOGRAFÍA
Foni
Aquilino Valiño
Kike Piares
Nelson Gómez
VÍDEO
Guillermo Pazos
INAUGURAÇÃO
CASAL DE FERREIROS Dia 27-04-2007
AS 8 DA TARDE
Acto presentado polo actor Miro Magariños
Fala o alcalde Nito Sobral e o comisario da Mostra Checho Sanmartín
Recitam os poetas
Rafa Pindoulo
Alfonso Pindoulo
rosanegra
Cruz Martínez Vilas
Tocam o violim:
Laura e Marinha Quintillán
COLECTIVO
A PEDRA FLOXÁM
COLABORA
Concelho de Poio
Praça Mosteiro, 1 36995 San Joam de Poio
www.concellodepoio.es
tel.: 986 770001- 986 770038

Cruz Martínez Vilas

Pegadas de viageiros insones
.........................................batem
Afundam as portas cerebrais
..................................caminham
..................................abrem covas
Famintas depressões devoram
Inseguridades furam cavidades
..................................do razoamento
De repente, o juizo desequilibrado
................................pendura de um fio
Os sentimentos gereminam em uma raivosa
......................................................consequencia
Em um complexo engranagem
......................................iniludível
Que propina duras bofetadas
..............................desperta-te
................................despertamos
..........................................e sofrimos
As estradas e atalhos falam
Dum cada vez mais curto caminho
.......................................e de abismos
Dizem que a vida é só um suspiro
.......................mas entretanto 5325+1
..........................................................cresce
........................................uma fileura do desemprego

"Às vezes temo a metamorfose", 3º premio de poesía no "Concurso Literário e Artístico da AALF,2003 (Freamunde, Portugal)

eireuro

O €URO é un rato metálico

que fai buratos nos petos

..................... Alfonso Láuzara

ciclistas

para o lecer dos días

sen presas

Dereitos humanos

Dereitos humanos,
Unha bomba estoupa nunha praza de Sarajevo.
Dereitos humanos,
Catorce mortos,cinco deles rapaces que xogaban.
Dereitos humanos,
Danos colaterais.
Dereitos humanos,
O espectáculo da guerra en vivo
No Golfo Pérsico,
Manipulación da información.
Dereitos humanos,
Desvío de fondos á contra nicaraguana,
NAPALM para Vietnam.
Dereitos humanos,
Bloqueo á illa encantada,
Estándar Oil,Fruit Company e Texaco.
Dereitos humanos,
Os homes de Harrelson desembarcan en Panamá.
Dereitos humanos,
Aquí tamén os hai,
Acinamento nas prisións e dispersión,
GAL e Batallón Vasco Español.
Dereitos humanos,
Na prensa a nova doutra muller morta polo seu macho,
Carroñeiros do sensacionalismo,
Porque chamalo violencia doméstica
Sendo asasinato.
Dereitos humanos,
Ataque racista en El Ejido,
Quince magrebís son deportados ao seu país.
Morte dun soño,denuncias de malos tratos.
Berros no deserto.
Tele maratón polos dereitos humanos,
Vendemos compaixón
E lavamos as mans.

O cabalo do malo

Mercedes Peón - "Sihá"

Unha muller impresionante

e arrebatadora

que escintila con vigor

na galaxia musical galega.

Mercedes Peón ven de presentar con éxito rotundo en Vigo o seu terceiro disco, Sihá

O sábado 14 de abril vibramos tod@s con ela, outra volta, nunha república de soños dacabalo entre as entranas da tradición galega e os experimentos máis transgresores do seu talento artístico, tan encantadora e atrevida coma sempre. Parabéns, Mercedes!

Aiché

Si ha, non ha
Si ha, non ha
Aínda así, aínda así
Ai che, si ha, non ha, ho

Aló van as palabras
Coma folerpas de neve,
Caen e baten coa terra
Axiña desaparecen.

Si ha, non ha
Si ha, non ha
Aínda así, aínda así
Ai che, si ha, non ha, ho

Unha nena nunha escola
Falou palabras feridas
A mestra non as coñecía,
Nevan folerpas para arriba!

Si ha, non ha
Si ha, non ha
Aínda así, aínda así
Ai che, si ha, non ha, ho

Mercedes Peón, música, letra e arranxos
Melodía tradicional,maneo de Nétoma

- Alfonso Láuzara -

déixanse levar

candeas

como mastros

enxurran o ceo

.

non tiven a oportunidade

de advertir

.

o tempo ergueuse contra nós

.

aló ficamos

no bambán das ondas

.

aló tamén

onde

a auga

repousa

.

(de "Déixanse levar":

edición incluída no libro O alento da musa)

Alberte Momán

encoro verdugo

Adeus ríos adeus fontes adeus regatos pequenos.

Benvido gran salmón de pulo galego

viva rosa das augas en mil remontadas

forzas animais do noroeste

campión da Galiza en salto con pértega.

.

...................... Alfonso Láuzara

Luns de Pascua

A virxe das Cabezas de Armenteira, unha romaría con máis de cen anos de antigüidade.

>Claustro do mosteiro

o mosteiro tocado polo sol

rosanegra e Cruz Martínez

Cruz Martínez Vilas

O sentimento é tamén un acto exhausto
.........................................conxunción de suor
............................................................e esperma
onde capturadas posturas, abren apetito á altura
..................................................de ardentes embigos
A radio na cabeceira do leito marca o ritmo
sintonizando o dial, que transporta o desexo á correcta
..........................................................cooperativa de caricias
Os grilos sempre forman rexementos entre a cintura
.................................................................e extremidades
Convulsivos corpos
deseñan unha central nuclear que arremete
...............................................................e estala
...............................................................cara as nádegas
e xacen extasiados, penetrando a terra
...................................en perfecta correspondencia

rosanegra

Nas rochas chocan as olas da vida
E da morte
Tornándose pequenos arrecifes eternos
Na praia a area é mollada
Pola auga salgada do mar
O ineludible mar
E da perpetua mirada allea
Morre a boneca presa
Pola inestimable esencia
As herbas crecen nos campos infestados
De peste
E a natureza fala no idioma da ollada
Cara nenos que morren sacrificados
Nos lugares recónditos...

E castran ideas as mentes xa pechas...

A – mar –hei

Achei o manancial das verbas fermosas
que ceiba bocaladas de fume acróbata.
Hei apagar eu o botafume
cun bico de zume nos teus beizos de rosa,
beiramar, de groso contorno areoso
mollado de cuspe o milagre da túa boca,
avance nun intre detido de escume
cando todo o mister do mar sen roupa
me chega no verde da túa mirada.
Sabes a pouco, muller moura da pel salgada.

Alfonso Láuzara

O cadáver está vivo!

O pasado sábado 31 de marzo ás 20:30 horas, na Galería de Arte Dosmilvacas de Ponferrada( Avenida de Astorga, nº 7) www.dosmilvacaspuntoarte.com

Houbo un velorio multitudinario a carón da poesía... o cadáver pendurado das paredes sorría feliz pola boa acollida da exposición...

"Há umha certa luz incompreensível na distáncia".

O noso agradecemento a Igor Lugrís, a Reme e demais amigos que encontramos alí. Unha aperta.

Cruz Martínez e rosanegra

A pegada do Douro no Porto

......................... afonso trece

haikus oaxaqueños

haikus da seguridade
.
a informacion
donde con quien andas
ya te lo digo mañana
lo mismo dijiste ayer
.
a presion
salgo unos dias
yo no puedo
con todo esto
.
oaxaca 27-3

haikus no xexun
.
a internacional
ella me hiso la trensa
y por primera vez
estrañé a mi mamá
.
a oaxaqueña
me duele la pansita
después del ayuno
me di un atracon
.
28-3-07
.
www.fugaemrede.info
Manolo Pipas

A Reconquista de Vigo

Liberté, Égalité, Fraternité!!!

EXPO CADÁVER EM PONFERRADA

O Cadáver esta vivo!, e caminha por Ponferrada. O Sábado 31 de Março, a partir das 20'30h., em Ponferrada, na Galeria de Arte Dosmilvacas.arte , na rua Avenida de Astorga nº 7, realizaremos umha exposiçom dos Cadáveres realizados, e um recital de poesia onde apresentar esses poemas, e onde qualquer pessoa participante poderá recitar os textos que lhe apeteza compartilhar com nós.Até o momento, som um total de 56 cadáveres, 56 poemas distintos, o resultado desta experiência, na que tenhem participado já perto de 70 pessoas. Contaremos esse dia com a presência do cantautor Xosé Constenla.Por suposto, a entrada é livre e gratuita. E desde aqui queremos animar a todas as pessoas participantes na construçom deste cadáver, destes cadáveres, a estar presentes esse dia em Ponferrada para celebrar a boa saúde do nosso cadáver. Viva o Cadáver!
O CADAVER ESTÁ VIVO! VIVA O CADÁVER!

Cruz Martínez Vilas

Dizer viver é incerto
tuda palavra formosa adquire significado
...........................................................de conto
pertencente a um ontem, que já é passado
...................................................Já é recordação

Dizer viver é sonho
impalpável, escorrediço como menino inquieto
que brinca e brinca, nos esgota
.........................................arremata
................................................supera

O caminho dos anseios
pedregal e ambíguo não é acessível
................................................Abutres
................................................espreitam no circundante
cevam-se dos nossos restos e bebem
...................................as meninas dos nossos olhos

Enfim!... buscar a liberdade é um sonho
.......................................................quimera
É uma palavra,uma invenção pôde
..........................................mas é tão bela!

A nossa busca é tão dura que às vezes
recostada sobre as nossas muitas feridas
............................a dúvida da liberdade balança-se
........................................................com frenética insistência

3º prémio de poesia "Concurso Literário e Artístico da AALF" 2003 (Freamunde, Portugal)

Filo-Café: Ritos e Rituais

24 Março 2007, 21h 30

Clube Literário do Porto
Rua Nova da Alfândega, 22
Porto

Pensamento, Antropologia, Poesia, Música,
Fotografia, Vídeo-criação, Performance.
Durante o Filo-Café será apresentado

o livro Amalaya
(poesia, bilingue castelhano-português)

de Sílvia Zayas.

Com:
Abel Morán (León, performance), Alberto Augusto Miranda (Castelo de Vide, org), Alexandra Bernardo (São Domingos de Rana, música), Alexandre Teixeira Mendes (Porto, pensamento), Alice Valente (Lisboa, artes), Amilcar Mendes (Porto, poesia), Aurelino Costa (Argivai, poesia), Belen Sola Pizarro (León, performance), Carlos Gil (Almeirim, letras), Conceição Paulino (Porto, poesia), Deborah Nofret (Ponferrada, performance), Henrique Doria (Porto, poesia), Jorge Taxa (Porto, pensamento), Luz Gomes (Monção, poesia), Nuno Rebocho (Lisboa, poesia), Pedro Sena Nunes (Lisboa, vídeo-criação), Rogério Carrola (V. N. Sto André, poesia), Rosario Granell (León, performance), Sabela Arias (Corunha, vídeo-pintura), Salviano Ferreira (Oliveira do Douro, poesia), Silvia Zayas (León, performance), Teixeira Moita (Braga, literatura), Teresa David (Lisboa, fotografia)

Todas as informações:(00351)965817337
.
http://incomunidade.blogspot.com

prima veira

Lucía o teu sol en todas partes

e tamén abelloaba o equinoccio

no crepúsculo interior do espello

....................... Alfonso Láuzara

Aurelino Costa

.....................................................O cuspo acorda em tudo

...........................................................................estranho?

..................................................que te contem os segredos
Bovinos em cânforas festejam o latido breve das nádegas...


Do livro: Na terra de Genoveva

ÑAN,ÑAN...

Unha tapiña de mexillóns, a quen non lle prace?

rosanegra

rosanegra

Os deuses plantaron a flor do secreto
E beberon da auga purificadora
Castigaron aos trasnos
Por seren arroutados de máis
E morderon a mazá podre da humanidade
Os deuses mortos feden demais
A súa resurrección prolóngase inefable
Tanto ten o recuncho
Onde se agochou a bolboreta
Só un pequeno demo
Coñece o segredo da sinrazón
Os deuses fican espantados
E bican a pedra angular
Que os sostén no incerto

Jabier Muguruza en Galiza

O trobador vasco Jabier Muguruza é unha das voces máis interesantes dentro da canción de autor dos últimos anos. Jabier achega o folk do seu país ao jazz a través dos acompañamentos nada descafeinados de Mireia Otzerinjauregui (voz) e de Ángel Unzu (guitarra acústica) cunhas letras honestas cheas de poesía delicada e sensual, que inclúen textos de Bernardo Atxaga, Iñaki Irazu, José Luís Padrón, Gerardo Markuleta, Harkaitz Cano ou Kirmen Uribe, ademais das súas propias. No pasado liderou, xunto ao seu irmán Fermín, unha das formacións máis carismáticas do denominado Rock Radikal Vasco, Kortatu, ademais doutros grupos de combate como Zarama ou Delirium Tremens. Hogano, na súa nova etapa de cantautor armado de poesía, visita Galiza para presentar Abenduak 96, o seu último traballo, de marcado carácter intimista e minimalista cun especial interese polo cotián. Jabier Muguruza está aquí para cantarlle ao cotián. Parabéns!

.

Alfonso Láuzara

gyáag gúul e as suas pedras

yagul é un centro arqueoloxico
unha cidade zapoteca do chamado primeiro milenio
a arbore ou o pau vello está enriba dun pequeno cerro
nos secos vales centrais perto de tlacolula
contruccions rectangulares dunha cultura avanzada
un gran patio, cancha de pelota, a sa do consello , escalinatas
palacios como o dos seis patios con habitacions
e laberinticos pasillos con portas por onde entras de lado
columnas ben grosas e a grande escultura dunha ra
os anchos muros son de mampostería de pequenas pedras
i en moitos deles por dentro se conserva o estuco
a cor bermella que os cobria mui gastada so os lembra nun cuarto
os chans estaban pintados de branco ou bermello
e debaixo deles duas tumbas aki e tres alá
algunhas con traballados dinteis e unha pedra con glifos
varias delas saqueadas por vellos e novos pobos
e mais arriba a fortaleza que se ergueu mais tarde
con muros entre peñasco e peñasco
para a defensa da cidade ou das clases dirixentes
e abaixo o agora seco val de tlacolula
rodeado polas desforestadas montañas
boa parte de gyàag gûul foi reconstruida
e nós camiñamos sobre millons de anacos
de ceramicas de entre dous e sete centímetros
de pratos tazas olas e cazuelas sinxelas
anacos de diversos grosos e cores
e toda esta ceramica foi feita so a man
sen a axuda dun torno que non coñecian,
entre unha construccion e outra os omnipresentes nopales
o cactus do que se sacan os grandes gomos para comelos
logo de sacarlles as espiñas unha a unha
o nopal do que se extraia a seiva ou baba
para darlle consistencia a masa que unia
as pedras destas milenarias construccions
en yagul ainda se sente o silencio das pedras
aki case non chegan turistas como a monte alban e mitla
aki non se venden os pinches refrescos do imperio
nen se vende esta cultura en pequenos agasallos,
baixamos do pequeno cerro e voltamos os ollos
que esas pedras sigan gardando os seus segredos
.
yagul-oaxaca 25-2
Manolo Pipas

Luis Viñas

Cruz Martínez Vilas

SUPOSTAMENTE estaba aí
incrustada nas rochas dunha praia infinda

As pálpebras pechadas
deambulan polos espazos impenetrábeis
.....................................da mente en tránsito
A luz decrecida concibe unha escura ameaza
e fire silenciando verbas ao bordo dos labios
Delimitadas liñas interceptan códices ambiguos
que forman linguaxes incertas
Confusas emisións flúen coma fráxiles
.......................................................caricias
mergullándose nas augas da inexistencia
As páxinas acollen un baleiro inmenso
Cunha extensión que talvez
non abonda con mover os labios
....................................para superala
As ausencias tinguidas de tinta
garabatean un mundo de símbolos deformes
Virus informáticos asaltan arquivos
con lousas que soterran alfabetos
............................................efémeros

ARXILOSA

Eu non son unha deusa

mais podo crearte en barro

e logo abandonarte nun edén terrorífico

.

- de Arxilosa -

Elvira Riveiro Tobío

Livraria Lello & Irmão, no Porto

A Livraria Lello (Rua das Carmelitas, 144) é un dos lugares máis emblemáticos de O Porto, de visita obrigada nesa interesante cidade. Foi inaugurada en 1906. Destaca a súa fachada de estilo Neogótico. E xa no seu interior, no centro da libraría, a súa afamada e tan peculiar escaleira de caracol, que vai apoiada sobre dous pés, bifúrcase, vólvese a xuntar, e logo ábrese outra volta para chegar ao primeiro andar, onde admiramos unha belísima cúpula de cristal que coroa a escaleira. Sen dúbida, unha das librarías máis fermosas do mundo, que paga a pena coñecer. Ademais ofrece libros moi interesantes, por suposto!

.

Alfonso Láuzara

Diego de Giráldez

Observando a natureza, 1985

O alento da musa

NARRATIVA. Con O alento da musa, do noso compañeiro Alberte Momán,
Difusora abre a nova colección Literal, dedicada a narrativa e poesía.
.

Sobre a obra:

Detrás dunha caixa rexistradora atopei a submisión a un traballo atordante, a necesidade que a miña protagonista ten de sentirse acompañada, de volver formar parte do mundo. Detrás dunha caixa rexistradora atopei un dos grandes males da sociedade deshumanizada.
Alberte Momán
.
A premisa de que as grandes historias da literatura poden comezar detrás dunha caixa rexistradora serve de escusa para presentar esta breve pero intensa amálgama devidas frustradas, vítimas da necesidade. Unha visión optimista que mostra a non conformidade dos personaxes con todo canto lles acontece, para deixar de seren vítimas, pasando a controlaren o propio destino.
O libro inclúe, con cada exemplar, o caderno de poesía Déixanse levar, do mesmo autor.

.

Sobre o autor:
Alberte Momán (Ferrol, 1976). Enxeñeiro técnico agrícola. Membro da Asociación de Escritores en Lingua Galega. Como escritor, é autor de diversas obras premiadas, como O lobo da xente (Edicións Positivas, Premio Narrativas Quentes 2003), Erótica (Premio Francisco Añón de Poesía 2004) ou O pasado nas horas (Premio Rosalía de Castro, Cornellá, 2004).

Ten colaboracións dispersas por diversos volumes colectivos, como a primeira edición de Relatos de Verán do diario La Voz de Galicia, ou a colectánea poética Xuro que nunca volverei pasar fame. Poesía escarlata (Difusora de Letras, Artes e Ideas). Colaborou, tamén, no volume de poesía Sempre mar. Cultura contra a burla negra, promovido e editado pola asociación Burla Negra con motivo do afundimento do Prestige. Tamén no libro publicado co gallo do certame de narrativa breve do concello de Curtis na edición do 2005, en que recibiu un accésit pola obra Benvidos á noite americana. Colaborador do xornal A Peneira, é autor de Efecto Iguana, novela por entregas que se publica no suplemento cultural deste xornal. Tamén ten colaboracións en revistas como Madrygal, editada pola Universidade Complutense de Madrid, ou Dorna, que publica a Universidade de Santiago de Compostela.

.

Distribución: Consorcio Editorial Galego
PVP: 14,50 euros
ISBN: 978-84-935223-2-2
Colección Literal, n.º 1. 96 páxinas en branco e negro + caderno de poemas de 12 páxinas en bicolor. Capas en cor. Encadernación en capa mole, con lapelas. 19 x 15,5 cm.

Primeira edición: febreiro de 2007