sexo caracol

Sexo caracol coa casa a costas

natural e digno de babas

sempre arrastrado

por unha vivenda digna

tamén nesta empinada costa de xaneiro.

.

Alfonso Láuzara

rosanegra

A foto gastada polo tempo
Deixa entrever as manchas
De óxido, polo ar
E a Monalisa sorrí
Cos perpetuos beizos
Que son estigma da cruz
De toda racional fémina
Só Barbee está exenta
Da crítica social
O demais disque son pamplinas
Déixate levar pola moda
As marcas son alegorías
Da vaguidade e insuficiencia
Dunha época negra
E tras o posmorten choverán azucenas
Nun cemiterio de ideas

pegadas na neve

pegadas na neve

frío contexto para un crime poético

Alfonso Láuzara

Estação de S. Bento do Porto

A Estação de São Bento do Porto (Portugal) foi edificada a principios do século XX no preciso local onde existiu o Convento de S. Bento de Avé-Maria; daí o seu nome. O magnífico atrio está revestido con vinte mil azulexos historiados, do pintor Jorge Colaço (1864-1942). O edifício é do arquitecto Marques da Silva. A primeira gran impresión nada máis chegar á sempre interesante cidade de O Porto.

Memória

Lá estavam, vigiando as sentinelas...
Longa era a noite, tenebrosa e fria.
Nenhuma réstia de luar luzia,
Apagara-se o lume das estrelas.

Se alguma voz dizia “ abram janelas”,
E coração algum ansiava o Dia,
Logo uma sombra lúgubre se erguia,
Que levantava ventos e procelas.

Mirravam rosas tristes nos caminhos.
Emudecera a música dos ninhos.
Em cada esquina a alma duma harpia.

E não se desvanece da memória
O drama longo que nos diz a história
Daquela noite tenebrosa e fria...

A. Garibáldi

Do livro: " Voz Insubmissa"

Filo-Café em Ponferrada

Estão abertas as inscrições para o filo-café em Ponferrada: http://incomunidade.blogspot.com/2007/01/filo-caf-em-ponferrada.html
.
As áreas de inscrição abrangem:

Pensamento, Performance,

Curta-Metragem (máximo: 4m),

Poesia, Música, Pintura,

Escultura, Instalação.
.
As inscrições devem ser enviadas para

incomunidade@yahoo.com.ar

indicando nome, proveniência e área de inscrição.
.
alberto augusto miranda
Rua Diogo Cão, 1239 - 3º Dto
4200-262 Porto

http://incomunidade.blogspot.com

Tm: (00351) 965817337

.

dragonciños

unha cativa de raza negra esta a chorar
e non teño feito un dragonciño
busco un folleto da britis pero xa é tarde
e o monequiño de papel vai para as mans dun guerito
dun posible pais europeo
fago outro e resulta ser un zopilote
e doullo a un chamaco mexica
o terceiro dragonciño voador
e para un posible cativo bengalie
cando busco unha criansa do cuarto continente
non atopo e debo pasar polo pasadizo cara o avion
como se o continente mais pobre
non quixera o meu dragonciño de papel
do folleto dunha das capitais do imperio
.
cando vou cara o avion
un vai pra sofia e dime que é un pajarito
pero non lle quere por nome
avis ten oito anos e dous negros chichos
e agora un monequiño voador
e logo preguntame como se fai o dragonciño
cando eu llo entreguei sen decirlle o que era
avis preguntame como se fai
diogolle que é dificil e abre os seus negros ollos
o outro dragonciño mais chiquito
dime que é para denis o seu irman de cinco anos
e dime que ven da illa de visitar a sua curman
con tantos dragonciños pajaritos e zopilotes
este cacharro debe voar un chingo pues

entre london e as nubes 1-1
Manolo Pipas

10000 visitas!!

A Porta Verde no Café Lenda Moura (Vigo)

.

A PORTA VERDE

queremos compartir

con todo o mundo mundial
a fonda ledicia e satisfacción

de ter alcanzado xa as 10000 visitas

neste noso (e voso) Blog,

con procedenzas de case todo o mundo

e unha forte presenza do Brasil e Portugal.

Moitas grazas

amig@s, colaboradores/as e visitantes!

A Porta sempre está aberta!
Pasade sen chamar!

Seguimos avante!
e-mail: aportaverde@gmail.com

alexandre texeira mendes

II

O animal a cada passo ignora o esquivo
A aturdida exuberantia da palavra

O que se extravia pelo inocupado
Continuamente
Na memória de píndaro
O que nos remete à cegueira
Dos livros inadiáveis
A face do incógnito

Não serei totalmente confundido

Em amherst ante o que prospera
Iluminei o que tarda
Não trouxe reconciliação

Naquela noite junto a caravagio
Sucumbi à melancolia
Nom omnis confundar

Nessa sombra perdida
Quase exausto
Fixei a voz de emily dickinson

Imagino vê-la nua
Sobre o incêndio já passado
Na expiação do contemplativo
Dir-me-ás apenas o que rareia
Por entre a neblina
O que se ajusta à deserção
O que sussurra no exausto

Resta-nos prosseguir no despropósito
Em volta do que sucumbe
O impensado prenuncia a escassez

Da obscuridade
O que nos move
O que retêns
O que se perpetua no disperso

Do livro: "non omnis confundar"

Cruz Martínez

RETOMO O INSTANTE no que
a conciencia do ben
pendura na reconstrución
dun hime rachado

O purgatorio esnaquiza a libido

Espántanme os sermóns
a dobre moralidade
os absurdos xuízos de monicreques
que se masturban nos recunchos
Espanta o membro que só se ergue
para dominar
e a vaxina que acepta resignada
a submisión

A virxindade

foi inventada por un home
aleixado de impotencia
agora québranlle as alas ao deus
cae de bruzos
rebélanse as concubinas
xa non vale que ameacen e perxuren
que o pecado se acocha debaixo do embigo
o asunto de Eva, a mazá, o paraíso
as femias rexeitan a información
e viven

Costa de xaneiro:

Costa de xaneiro:
Compre antes descansar
Para volver a consumir,
descansar , gastar ata as metáforas
E consumir, consumíndonos.

Luís Viñas

a outra campaña

enterramos a más muertos
cuidamos a más heridos

mëda´k na´muk
vamos todos


palabras de ramona

poco antes de morir
la comandanta ramona me dijo
busca a la mujer del istmo
que ella va a saber
de que se trata este problema

aki en el istmo
el mar abrazó a la tierra
i quedó esta cintura
el istmo
es la cintura de nuestros pueblos
i el istmo no se vende
.............. boca del monte 6-2
.............. unión hidalgo 7-2

preferimos morir virgenes
que parir pendejos

son cociñeiras blaseñas
nais avoas e fillas son
son fillas da terra nai
nais duns presos sen razón

son cociñeiras blaseñas
grandes potas colectivas
fan comidas para tod@s
que se coce autonomía
....... s blas atempa 7-2

corrido da karavana

polas terras da malinche
avanza unha karavana
zapatista e magonista
que chaman outra campaña

tuxtepec boca del monte
union hidalgo e jalapa
juchitán e guelatao
pola mixteca e oaxaca

todos eles teñen nome
todas elas unha cara
unha historia que contar
que non chega con palabras

da lacandona partiron
cara oeste e norte avanzan
outro mundo si é posible
coa mais grande das plenarias
....... no pais das nubes 2-06

De "Viaxe ao país das nubes"
- Manolo Pipas -

O famoso acordeón

Aquel acordeón non era un acordeón calquera, tiña personalidade propia.

Cando Diosiño o tocaba o instrumento cantaba. Semellaba que relucía

a cor vermella dos laterais, cando o fol estirado formaba un sorriso.

Logo comprimíase, resaltando os botóns prateados máis as teclas,

compoñendo e pintando bagoas que esvaraban pola melancolía e

reflectían un sentimento de tristura que conxuntaba, preparando

os anceios de chorar.
Pero un día, perdeu a súa alma. Ocorreu que o fillo do cacique do pobo,

Manuel,como tiña unha orquestra decidíu comprarlle o acordeón a Diosiño.

Quería ser tan famoso coma el, ser un virtuoso acordeonista, coñecido pola súa mestría.

E conseguíuno e tal foi a súa felicidade, que fixo unha grandiosa publicidade sobre o suceso, ¡ o novo Diosiño!. Mais o instrumento de vento xa non era o mesmo. Xa non ría coma antes nas mans perfectamente confabuladas coa melodía, xa non choraba aquelas notas que voaban polo ar.
Ben pouco durou o propósito do “Novo Diosiño”, un ano ou poida que dous. Pronto chocou coa súa propia incapacidade e aburrido, rematou disolvendo a orquestra.
O instrumento musical quedou so, collendo po nun curruncho ou nun armario.

Morreu esquecido, suspirando por aqueles tempos nos que unhas

mans xeniais premían e movían as notas que saían do seu interior facendoo vibrar.

rosanegra

FELIZ 2007 a tod@s!!

Feliz Aninovo!!

En branco e negro

Fotógrafa: Emma Costas

O Faro de A Guía

O FARO de A Guía, en Teis (Vigo)

é o máis antigo de Galiza,

despois da Torre de Hércules (en A Coruña)

Seni Awa Camara

Seni Awa Camara

(Senegal. 1945). Escultora.
Foi iniciada pola súa nai na alfareiría e cos seus dous irmáns xemelos adentrouse nos bosques de Casamançe para seguir un proceso misterioso e divino. As súas esculturas teñen unha extraordinaria conexión coas dunha artista tan sofisticada como Louise Bourgeois, nada en 1911 e aínda en activo.

.

Muller (esquerda) Personaxes (abaixo)

Maternidade (dereita)

.

Mensaxe de Paz do Nadal

Aurelino Costa

Cuneiforme e apátrida guerreiro aquí me tens
para filho. Basta.

Devir em menos esperanzza, em menos
da maçã tradutora fatal, me tens.
Rumo noutras.
nem saudades ou desprezo pelo mar.
Talvez busque

um si...
O génio fez batota. Nestas águas retesadas as preces enjoam

Do livro: " Na terra de Genoveva"

Cruz Martínez

HAI DÍAS que semellan séculos
............................................nos que
dolorosas estrías marcan
..............................superficies
nos esgotados corpos
que son mapas opacos
....................coma se fosen
rasquizos dunha ditadura
que se resiste a morrer

Hai unha cicatriz interna
que supura delatadas
....................inconformidades
desangrando a burbullóns
queixumes que son enmudecidos
..........................................sen razón

Hai cousas que non cambian
O tempo non repara
nas acochadas bágoas
......................nin nos ollos
que miran as xanelas abertas
coa ilusión erosionada
polos francotiradores
ghichos de coidados risos
.......................que mallan miolos
con descricións de empregados
...........................de ciencia ficción
E ti, no medio
onde a crise é unha canción
.................................de negros
entoada nos campos de algodón
........................................do asfalto